Tuğçe
@bironsoz
101 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Selam
Su gibi akan bir kitapla geldim.
Peyami Safa’nın Doğu-Batı medeniyetlerini karşılaştırdığı, batılılaşmanın Türk toplumu üzerindeki yanlış etkilerinden doğan huzursuzluğu konu aldığı kısa ve net bir kitap Fatih Harbiye.
Fatih semti Doğu medeniyetini, maneviyatı, benliği temsil eder.
Harbiye ise Batı medeniyetini, geçici olanı, maddeciliği, gösterişi ve yabancılaşmayı temsil eder.
Fatih semtinde doğup büyüyen Neriman, Harbiye’nin şaşaalı balo gecelerine kendini kaptırınca hem şahsi hem ailevi huzursuzluk yaşamaya başlar. Kendine bile itiraf edemediği arzularından, sorularından utanır hale gelerek içinde büyük bir doğu-batı çatışması başlatır. Harbiye’nin cazibesine kapıldıkça huzurunun azaldığını gören Neriman sonunda Fatih’e, ait olduğu yere döner.
Batılılaşmanın bugünkü karşılığı küreselleşme ve sorunlar aynı ciddiyet ile karşımızda duruyor. Düne bakıp bugünü anlamak için okumanızı tavsiye ettiğim bir kitaptır kendisi.
Reklam
Puan vermedi·175 syf.··
Beğendi
·2021 2. kitabı
·76 günde okudu
·Okunma: 16 Nisan 2021 08:04
Kitap adını santigrat sıcaklık biriminden önceki sıcaklık biriminin adı olan fahrenheitten almıştır. “451”in ne olduğu ve kitabın adına nasıl dahil olduğu da okurken size sürpriz olsun
Kitabın yayınlandığı yıl, 1952.
“Bilim-Kurgu” türünde basılmış bir kitap. Bu tür, insanlarda genellikle merak ve heyecan uyandırır fakat sayfaların arasında ilerlerken bu duygular yerini korku ve endişeye bırakıyor. Nedeni ise kitabın konusunda olan gerçeklik payı.
Kitabın konusuna değinecek olursam kitapsız bir dünya düşünmenizi isteyeceğim. Evlerin duvarlarında sayısı birden fazla televizyonlar, dışarda mekanik tazılar, böcek denilen araçlarla dolu teknolojinin oldukça geliştiği fakat beyinlerin oldukça küçüldüğü distopik bir dünya. Kitapların insanlar üzerindeki etkisini görüp kitaplardan korkan büyük güçlerin kitapsız bir dünya için geleceği yakması.
Bu kitabı okurken bugünümüzü düşünüyor insan. Bu distopik dünyaya yaklaştığımızı gördükçe korku ve endişeye kapılıyor. Bu kitabı okumanızı şiddetle tavsiye ediyor ve geleceğimizde çiçekler açması için kitaplara sarılmanızı diliyorum.
Bugün 24 Ocak.
Bugün bir edebiyat çınarı vedasının 59. Yılı.
Ahmet Hamdi TANPINAR.
Saygı ile anıyoruz.
Ruhunuzun bedenden ayrıldıktan sonra gideceği bir yer olsun istiyorsanız ardınızda eser bırakmalısınız.
Beş Şehir’i okuyanların ruhu ise Ankara, Erzurum, Konya, Bursa ve İstanbul’da, Ahmet Hamdi’nin rehberliğinde buluyor kendini. Sanki Ahmet Hamdi ile beraber oradaymışsınız da şehri onun gözünden dinliyor, kendi gözünüzden görüyormuşsunuz gibi...
Muhteşem betimlemeleriyle sadece şehrin görünüşünden bahsetmiyor, şehri tarihiyle beraber yaşayan bir canlı gibi hissettiriyor.
Tam da Öğretmenler Günü’ne yakışır bir kitaptan söz edeceğim.
Mustafa Kemal ATATÜRK’ün askeri okulların müfredatına konulmasını istediği kitaptır “Beyaz zambaklar ülkesinde.” MEB tarafındandan da öğretmenlere, 2020 Öğretmenler Günü hediyesi olarak verilecektir. Siz de nerede bir öğrenci görürseniz, nerede bir arkadaşınızla sohbet ederseniz bu kitabı muhakkak okuması gerektiğini söyleyiniz.
Siz kiminle aynı madalyonun birer yüzüsünüz? Ya da kiminle aynı ağacın iki dalısınız? O ağacın gövdesini kim oluşturuyor? Cevap veriyorum. “Halk.”
Bir ülkeyi kurtaracak kahraman mı beklemeliyiz ya da o kahraman zaten içimizden mi yetişiyor? Bu sorgulamanın hesabı yapılamayacak kadar değerlidir soru sorabilmenin marifeti.
Bu kitap içinde bulunduğumuz durumu sorgulamayı daha sonra o durumu nasıl iyiye ve ehemmiyete dönüştüreceğimizi anlatıyor.
Finlandiya’da başlayan ve bugünkü Finlandiya’yı Finlandiya yapan bu eğitim-öğretim hareketinden feyzalmamız ümidiyle “Bütün ümidim gençliktedir!”
“Kader, bizleri görünmez kılar.”
Bu cümle, bir cinayet dosyasında yazılı.
Bu kitap, diğer polisiye romanlarından biraz farklı. Neden mi? Çünkü kahraman daha ilk sayfada öldü. Üstelik katilleri de belliydi. Oysa polisiye romanlarında, çevirdiğimiz her sayfa bizi katile yaklaştırırdı.
Kahramanın ilk sayfada öldüğünü söylediğim için kızmayın bana çünkü hikaye öyle bir sürüklüyor ki sizi kitap bittiğinde hala sayfayı çevirmeye çalışıyordum.
Hikaye, yazarın küçüklüğünü geçirdiği kasabada yaşanan namus cinayetini konu alıyor. Cinayeti daha ilk sayfada yazar bize söylüyor çünkü o kasabadaki herkes bu cinayeti daha işlenmeden biliyordu. Buna rağmen o kadar kayıtsız kaldılar ki katiller bile durdurulmak istercesine haykırdılar fakat herkesin, gösterdiği kayıtsızlığa karşı kendilerince haklı bahaneleri vardı.
Reklam