Yazar:
Ahmet Hamdi Tanpınar
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 22 dk.
Sayfa Sayısı:
260
Basım Tarihi:
1994
İlk Yayın Tarihi:
1946
Yayınevi:
Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
16 diğer baskı · Tümünü Göster
Beş Şehir
12,3bin okunmaDergah Yayınları · Nisan 2019 · 224 s.
Beş Şehir
683 okunmaDergâh Yayınları · Haziran 2013 · 232 s.
Beş Şehir
395 okunmaDergah Yayınları · 2004 · 228 s.
Beş Şehir
307 okunmaYapı Kredi Yayınları · Haziran 2000 · 364 s.
Beş Şehir
168 okunmaDergah Yayınları · Mayıs 2016 · 360 s.
Beş Şehir
154 okunmaDergâh Yayınları · 7 Kasım 2024 · 200 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
4/10
2025 206. kitabı
Beş Şehir Ahmet Hamdi Tanpınar
Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Beş Şehir adlı eseri, Türk edebiyatında şehir edebiyatı denildiğinde öne çıkan eserlerden biridir. Kitapta Ankara, Erzurum, Konya, Bursa ve İstanbul şehirleri ele alınır. Ancak benim açımdan bu kitap beklentilerimi karşılamamış, hatta büyük ölçüde bir hayal kırıklığı olmuştur.
Öncelikle, kitabı satın alırken gezi yazısı ya da seyahatname niteliğinde bir eser okuyacağımı düşündüm. Fakat kitap ne bir gezi yazısı, ne seyahatname ne de roman niteliği taşıyor. Daha çok Tanpınar’ın kişisel anılarından, hislerinden, Osmanlı ve Selçuklu geçmişinden, Cumhuriyet’in kuruluş dönemine dair izlenimlerinden oluşan denemeler bütünü. Bu nedenle kitabın içeriği ile isminin pek uyumlu olmadığını düşünüyorum. Eğer bu şehirlerin tarihi veya edebiyatı üzerine detaylı bir okuma yapmak isteseydim, doğrudan tarih veya edebiyat kitaplarına başvurmayı tercih ederdim. Kitabın ismi, “Beş Şehrin Tarihi ve Edebî Önemi” gibi daha açıklayıcı bir şey olabilirdi.
Kitabın anlatımında en rahatsız edici bulduğum unsur, gereksiz ve abartılı tasvirlerin yoğunluğu oldu. Yoğun ve boğucu bir üslup nedeniyle okumak hem zorlaştı hem de keyifsiz bir hâl aldı. Özellikle bazı şehirleri anlatırken konunun aniden Mustafa Kemal’e bağlanması da bana alakasız geldi.
Bunun yanında Konya bölümünde Tanpınar’ın Mehdi inancına yönelik “İslamiyet için tehlikeli” ifadesini yanlış buluyorum. Zira bu inancın sahih hadis kaynaklarında yer aldığını düşünüyorum.
Kitaptaki beş şehirden en beğendiğim bölüm ise Ankara bölümü oldu. Bunun memleketim olmasıyla ilgisi yok; aksine kısa olmasına rağmen yoğun ve zengin bir anlatıma sahipti. Buna rağmen kitabın toplam 272 sayfalık hacmi benim için ciddi bir hayal
Bugün 24 Ocak.
Bugün bir edebiyat çınarı vedasının 59. Yılı.
Ahmet Hamdi TANPINAR.
Saygı ile anıyoruz.
Ruhunuzun bedenden ayrıldıktan sonra gideceği bir yer olsun istiyorsanız ardınızda eser bırakmalısınız.
Beş Şehir’i okuyanların ruhu ise Ankara, Erzurum, Konya, Bursa ve İstanbul’da, Ahmet Hamdi’nin rehberliğinde buluyor kendini. Sanki Ahmet Hamdi ile beraber oradaymışsınız da şehri onun gözünden dinliyor, kendi gözünüzden görüyormuşsunuz gibi...
Muhteşem betimlemeleriyle sadece şehrin görünüşünden bahsetmiyor, şehri tarihiyle beraber yaşayan bir canlı gibi hissettiriyor.
8/10
2021 5. kitabı
A. Hamdi Tanpınar'ın bu edebi eseri kendi yaşadıklarını, deneyimlerini ve bu doğrultudaki karşılaştırmalarını kişisel ve yoğun dille aktardığı bir yansıma olarak ortaya çıktığı görülmektedir. Eserde, sırasıyla Ankara, Erzurum, Konya, Bursa ve son olarak İstanbul ile ilgili geçmişin ve bugünün kıyaslandığı ve bunun yanında kurulan cümlelerde çokça yabancı kelimeler yer almaktadır.
Deneme türü sevenler için önemli bir eser olmasına rağmen olguların anlatımında yabancı sözcüklerin ağırlığı okurken okuyucuyu zorlayabilir.
Zamanın Kıyısında Duran Beş Şehir
Bir hatıranın, bir rüyanın ve bir milletin iç sesi üzerine...
Ahmet Hamdi Tanpınar ’ın 
Beş Şehir ’i, yalnızca şehirlerin hikâyesini anlatan bir kitap değil; zamanla kurduğumuz ilişkinin bir aynası gibi.
Ankara, Erzurum, Konya, Bursa ve İstanbul… Her biri birer şehirden çok, bir ruh hâli, bir duygu, bir hatıra aslında.
Tanpınar bu şehirleri gezerken, geçmişle bugünün, gelenekle modernliğin, özlemle yenilenmenin arasında bir köprü kuruyor.
Onun anlatımında şehirler sadece sokaklardan, evlerden, camilerden ibaret değildir.
Bir sesleri, bir musikileri, bir kalp atışları vardır.
Bursa’da zaman yavaşlar; İstanbul’da karmaşanın içinde bile eski bir huzur kokusu duyarsınız. Konya, insanın içe dönüşünü fısıldar. Erzurum, sertliğiyle bile sıcak bir sadakati hatırlatır. Ankara ise tüm bu geçmişin ardından gelen bir “yeniden doğuş”un simgesidir.
Ahmet Hamdi Tanpınar ’ın dili yavaş akıyor ama içinden binlerce yılın yankısı geçiyor. Her cümle, sanki bir musiki gibi ritim taşıyor. O yüzden Beş Şehir , hızlı okunacak bir kitap değildi.
Her sayfasında biraz durmak, biraz susmak gerekiyor. Çünkü Ahmet Hamdi Tanpınar'ın cümleleri yalnızca okunmaz; dinlenir.
Ben bu kitabı okurken yalnızca şehirleri gezmedim, kendi içimdeki zamanı da gezdim.
Çocukluğumun kokusunu, unuttuğum sesleri, geçmişle barışmanın sessiz huzurunu buldum.
Ahmet Hamdi Tanpınar , bana şunu hatırlattı:
“Geçmişi anlamadan bugünü anlayamayız. Zaman, aslında insanın kendini anlamasının adıdır.”
Beş Şehir, bir dönemin değil, bir ruhun kitabı.
Şehirlerin taşlarına, sokaklarına, su seslerine sinmiş insanların hikâyesi.
Okudukça fark ettim ki; bazen şehirleri biz gezmiyoruz… Onlar bizim içimizde geziniyor.
“Ne içindeyim zamanın,
Ne de büsbütün dışında…”
Ahmet Hamdi Tanpınar
Ahmet Hamdi Tanpınar ’ın Beş Şehir ’i, yalnızca şehirlerin hikâyesini anlatan bir kitap değil; zamanla kurduğumuz ilişkinin bir aynası gibi.
Ankara, Erzurum, Konya, Bursa ve İstanbul… Her biri birer şehirden çok, bir ruh hâli, bir duygu, bir hatıra aslında.
Tanpınar bu şehirleri gezerken, geçmişle bugünün, gelenekle modernliğin, özlemle yenilenmenin arasında bir köprü kuruyor.
Onun anlatımında şehirler sadece sokaklardan, evlerden, camilerden ibaret değildir.
Bir sesleri, bir musikileri, bir kalp atışları vardır.
Bursa’da zaman yavaşlar; İstanbul’da karmaşanın içinde bile eski bir huzur kokusu duyarsınız. Konya, insanın içe dönüşünü fısıldar. Erzurum, sertliğiyle bile sıcak bir sadakati hatırlatır. Ankara ise tüm bu geçmişin ardından gelen bir “yeniden doğuş”un simgesidir.
Ahmet Hamdi Tanpınar ’ın dili yavaş akıyor ama içinden binlerce yılın yankısı geçiyor. Her cümle, sanki bir musiki gibi ritim taşıyor. O yüzden Beş Şehir , hızlı okunacak bir kitap değildi.
Her sayfasında biraz durmak, biraz susmak gerekiyor. Çünkü Ahmet Hamdi Tanpınar'ın cümleleri yalnızca okunmaz; dinlenir.
Ben bu kitabı okurken yalnızca şehirleri gezmedim, kendi içimdeki zamanı da gezdim.
Çocukluğumun kokusunu, unuttuğum sesleri, geçmişle barışmanın sessiz huzurunu buldum.
Ahmet Hamdi Tanpınar , bana şunu hatırlattı:
“Geçmişi anlamadan bugünü anlayamayız. Zaman, aslında insanın kendini anlamasının adıdır.”
Beş Şehir, bir dönemin değil, bir ruhun kitabı.
Şehirlerin taşlarına, sokaklarına, su seslerine sinmiş insanların hikâyesi.
Okudukça fark ettim ki; bazen şehirleri biz gezmiyoruz… Onlar bizim içimizde geziniyor.
“Ne içindeyim zamanın,
Ne de büsbütün dışında…”
Ahmet Hamdi TanpınarSONUNDA BİTTİ
Yazarın Ankara, Erzurum, Konya, Bursa ve İstanbul’u anlattığı bu kitapta belirgin bir olay örgüsü olmaması, okuma sürecimi bir hayli zorlaştırdı. Zaman zaman kendimi şu duygunun içinde buldum: Uzun bir süre okuduktan sonra “Herhalde 50 sayfa okumuşumdur” diye düşünüp sayfa sayısını kontrol edince, sadece 12-13 sayfa ilerlemiş olduğumu görmek moral bozucu oldu…
Kitabın diline gelecek olursak; kelimeler aslında yabancı değil, çok ağır bir sözlükle yazılmamış. Ancak cümlelerin yapısı, anlatım biçimi ve genel atmosferi oldukça ağır. Sizi adeta duraksatıyor, sindirerek okumaya zorluyor. Bunu şöyle anlatabilirim: Gün görmüş, pir-i fani bir ihtiyarın tok sesiyle size ağır ağır bir mevzuyu anlattığını düşünün. Lafını kesemezsiniz, araya giremezsiniz; sadece söz bitene kadar onu dinlemek zorunda kalırsınız. İşte bu kitap da tam olarak böyle bir his bırakıyor. Ne kadar hızlı okuma beceriniz olursa olsun, bu kitap sizi yavaşlatıyor. Sanki yazar, okuma hızınızı büyülemiş gibi…
Özetle söylemek gerekirse: Kitap, her şehrin kısa tarihini, önemli şahsiyetlerini ve olaylarını kendine has bir üslupla ele alıyor. Ancak bu anlatım tarzı, her okuyucunun sabrına hitap etmeyebilir.
Ahmet Hamdi Tanpınar'ı Bursa'da zaman şiiri ile tanımıştım..
Şiir tabiki memleketim adına yazılmış en güzel şiirdir.
Beş şehir kitabında Ankara, Erzurum, Konya, Bursa ve İstanbul öyle güzel bir Türkçe ve öyle güzel bir üslupla anlatılmış ki şiir okumanın verdiği hazzı bir çok sayfada yaşadım.
Şehirlerin sosyolojik yapıları, mimarileri, yaşamış ve eserleriyle yaşamaya devam eden bir çok sanaatkârından tutun, evliyası, eren'i, padişahı, lalası, veziri, paşası, sultanları, bestekârlarını hatırlatan ve kültür mirasımızı bizlere sunan, toplumum tüm maddi ve manevi unsurları, düşünceleriyle medeniyet tarihimizde yer almış şahsiyetleriyle bir kültür ve tarih gezisini andıran mükemmel bir eser meydana getirmiş.
Mükemmel bir edebi eser...
Kitabın yarısı neredeyse İstanbul'a ayırmış ki Mimar Sinan'ın eserleriyle silüte bürünmüş İstanbul un bu eserleri kucaklayıp bir takı gibi değil de şehrin bir uzvu gibi tamam olmasıdır bu silüet...
Yazarın bu kadar geniş tarih bilgisi yanında genel kültürden öte bilgisi ve donanımından etkilenmemek te mümkün değil.
Üslubu ve anlatımı tasvir ve betimlemeleri bazen rasyonellikten ayrılmış hatta fantastik derecesinde ilginç, bazen de tam yerini bulmuş basit bir kelime ile oldukça etkileyici ..
Uzun uzun cümlelerin oluşturduğu, sindire sindire ağır okunacak hatta ve hatta ,ara ara ikinci üçüncü okumalarla iyice bellenmesi gereken bir kitap.
Ahmet Hamdi Tanpınar nur içinde yatsın;
çok kuvvetli bir donanım ve çok kuvvetli bir kalem, çok keskin bir bakış ve dikkati ile sizi alıyor ve diyâr diyâr dolaştırıyor.
Şimdilerde yaşasaydı nasıl bir İstanbul yazardı?
İstanbul'un 𝙠𝙚𝙙𝙚𝙧𝙞 kitabın içinde ki o satırda duruyor :
"Gerçek yapıcılığın, mevcudu muhâfaza ile başladığını öğrendiğimiz gün mesut olacağız. "
Çok zevk alarak okudum çok
Beş Şehir.
"Bir şehri sevdiren ve özleten dağ taş toprak değil, o şehirde yaşayan insandır. Tam da bu yüzden, hiç gitmediği bir şehri dahi sevip özleyebilir insan. Çünkü herkesin evi, göğsünde taşıdığı insanın dizinin dibidir. Çünkü, mesafe denilen şey yalnızca, anlamsız birer sayıdır." Ahmet Hamdi Tanpınar’ın harika gözlem yeteneği sayesinde beş şehrin değişimi, geçmişi, o zamanki hali, tek tek geçirdiği değişimleri, sosyo-kültürel yapısı, gelenekleri, coğrafi güzellikleri samimi bir deneme olarak bu kitapta karşımıza çıkıyor. Üstadın, müthiş bilgi birikimine ve betimlemelerine hayran kaldım.Keyifle okudum. Tavsiye ederim. #Erzurum#Ankara#Konya#Bursa#İstanbul#
Ahmet Hamdi Tanpınar 5 şehri -Ankara, Erzurum, Konya, Bursa ve İstanbul- tarihiyle, önemli şahsiyetleriyle, şehrin mimari yapısıyla, gelenekleriyle ve insanlarıyla birlikte yaşadıklarını, hissettiklerini, gördüklerini harmanlayarak edebi bir üslupta anlatmış.
Kitapta cümlelerin uzunluğu ve ara ara içinde yer alan eski kelimelerin olması itibariyle bazen sizi yoruyor olsa da dinç bir kafayla ve yavaş bir okuma ile kitabın tadı çıkıyor. Uykudan önce okumayın direk uyursunuz :)
Tarihe meraklıysanız kesinlikle öneririm. Mesela Konya bölümünde Selçuklu tarihini okudum yeniden. İstanbul'a gelince ise o kitabın yarısı zaten.
Sıkılmam diyorsanız tavsiye ederim, güzel kitap.
Tanpınar Erzurum,Eskişehir,Konya,Bursa ve İstanbul’u anlatıyor. Tarih sevenler,seyahatname sevenler için bire bir.
İncelenen beş şehri de tarihi, kültürel, ekonomik ve mimari açılardan derinlemesine incelemiş. Genel kültür katkısı sunuyor Tanpınar. Ama romanları ile kıyaslamayınız.
İlk defa Tanpınar okumak isteyenlere ise Saatleri Ayarlama Enstitüsü ve Huzur kitabı tavsiyemdir.
Biz neydik, neyiz ve nereye gidiyoruz?Edebiyat
Adı üstünde, beş şehir, Ankara, Konya, Bursa, Erzurum ve İstanbul’a dair bir monografi bu kitap. Şehirlerin tarihlerinden, mimarisinden, sokaklarından, sanat ve eğlence hayatından, kültüründen, şairlerinden, isimsiz kahramanlarından, bizim zamanımıza esamesi kalmamış kimliklerinden bahsediyor. Geçmiş zamanın insanı içine çeken kuyularında “Biz neydik, neyiz ve nereye gidiyoruz?” sorusuna cevap arıyor Tanpınar. Ama bunu öyle nefis tasvirlerle yapıyor ki, şiir gibi geliyor insana.
Bir seyahatname, bir tarih kitabı, şiir, monografi, deneme, hemen hepsi bu metinler için kullanılabilecek tanımlar. Ama tek bir kelime seçmek zorunda olsaydım, ağıt derdim sanırım. Bu şehirlerin geçmişlerine, bizim neslimizin asla karşılaşmadığı yüzlerine, çoktan unutulmuş kimliklerine, Tanpınar ‘ın muhayyelesinde kalmış akislerine yakılmış bir ağıt.
Modernitenin hayatlarımıza kattıklarına karşı bir duruş değil bu kuşkusuz. “Muhakkak ki bu eski şeyleri kendileri için sevmiyoruz. Bizi onlara doğru çeken bıraktıkları boşluğun kendisidir. Ortada izi bulunsun veya bulunmasın, içimizdeki didişmeden kayıp olduğunu sandığımız bir tarafımızı onlarda arıyoruz.” diyerek nostaljinin hasını yaptığının gayet farkında.
Modernleşmeyle birlikte bizden aşınıp gidenlere, hüviyetimizde gittikçe açılan derin boşluklara, bir zamanlar içimizde yükselen, artık sesi duyulmaz olan musikiye duyulan hasret bu.
Keyifli okumalar..
Yazar Hakkında
Ahmet Hamdi TanpınarYazar · 30 kitap
Ahmet Hamdi Tanpınar, Türk romancı, öykücü , şair, öğretmen, çevirmen, edebiyat tarihçisi, siyasetçiydi.
Cumhuriyet neslinin ilk öğretmenlerinden olan Ahmet Hamdi Tanpınar; "Bursa'da Zaman" şiiri ile geniş bir okuyucu kitlesi tarafından tanınmış bir şairdir. Şiir, hikâye, roman, deneme, makale, edebiyat tarihi gibi birçok alanda eser veren sanatçının başlıca eserleri Huzur ve Saatleri Ayarlama Enstitüsü adlı romanları, Beş Şehir adlı şehir monogrofisidir.
Bir bilim adamı olarak “XIX. Asır Türk Edebiyatı Tarihi” adlı eseriyle edebiyat tarihçiliğine yeni bir görüş ve bakış açısı getirmiştir.
TBMM VII. dönem Maraş milletvekilidir.
Yaşamı
23 Haziran 1901'de İstanbul'da Şehzadebaşı’nda doğdu. Babası Gürcü asıllı Hüseyin Fikri Efendi, annesi Nesime Bahriye Hanım’dır. Tanpınar, ailenin üç çocuğundan en küçüğüdür. Çocukluğu, kadı olan babasının görev yaptığı Ergani, Sinop, Siirt, Kerkük ve Antalya’da geçti. Annesini Kerkük’ten yaptıkları bir yolculuk sırasında 1915’te tifüsten kaybetti. Lise öğrenimini Antalya’da tamamladıktan sonra yükseköğrenim için İstanbul’a gitti.
Halkalı Ziraat Mektebi'nde bir yıl yatılı olarak okuduktan sonra 1919 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'ne girdi. Yahya Kemal’in öğrencisi oldu. Yahya Kemal onun şiir zevkinin, millet ve tarih hakkında görüşlerinin oluşmasında önemli rol oynadı. Celâl Sahir Erozan’ın bir şiir ve hikâye toplamı şeklinde yayımladığı seriden “Altıncı Kitap”’daki “Musul Akşamları”, yayımladığı ilk şiir oldu (Temmuz 1920)[6] Yahya Kemal’in çıkardığı Dergâh’ta 1921-1923 arasında 11 şiiri yayımlandı. 1923 yılında Şeyhî’nin Hüsrev ü Şirin adlı mesnevisi üzerine yazdığı lisans teziyle Edebiyat Fakültesi’nden mezun oldu.
1923’te Erzurum Lisesi’nde edebiyat öğretmenliğine başlayan Ahmet Hamdi 1925’te Konya Lisesi’ne, 1927’de Ankara Erkek Lisesi’ne tayin oldu. Konya’da iken bir Mevlevi ayininde Itrî’nin bir eserini dinleyerek Klasik Türk Müziği ile tanıştı. 1930-1932 arasında Gazi Terbiye Enstitüsü’nde edebiyat öğretmenliği yaptı; bir yandan da Ankara Kız ve Erkek Liselerinde ders vermeye devam etti. Gazi Terbiye Enstitüsü’nün bünyesindeki Musiki Mualli Mektebi, onun klasik batı müziği ile tanışmasını sağladı.
Bu dönemde yeniden şiir yayımlamaya başladı. 1926’da Millî Mecmua’da yayımlanan “Ölü” şiirinden sonra 1927 ve 1928 yıllarında (“Leylâ” şiiri hariç) hepsi Hayat dergisinde olmak üzere toplam yedi şiir yayımladı. İlk yazısı ise 20 Aralık 1928’de yine Hayat dergisinde çıktı.
Şiir dışında ikinci bir çalışma alanı olarak çeviriye başlayan Ahmet Hamdi’nin 1929 yılında biri E.T.A. Hoffmann’dan (“Kremon Kemanı”), diğeri iseAnatole France’tan (“Kaz Ayaklı Kraliçe Kebapçısı”) olmak üzere iki çevirisi yine aynı dergide yayımlandı.
1930 yılında Ankara’da toplanan Türkçe ve Edebiyat Muallimleri Kongresi’nde, Osmanlı edebiyatının tedrisattan kaldırılması ve okullarda edebiyat tarihinin, Tanzimat’ı başlangıç kabul ederek okutulması gerektiğini söyleyen Tanpınar, kongrede önemli tartışmaların doğmasına sebep oldu. Aynı yıl Ahmet Kutsi Tecer ile beraber Ankara’da Görüş dergisini çıkarmaya başladı.
1932 yılında Kadıköy Lisesi’ne atanması üzerine İstanbul’a döndü. Ahmet Haşim’in ölümü üzerine 1933’te Sanayi-i Nefise’de sanat tarihi öğretmeni olarak görevlendirildi. 1934’te Akademi’nin Estetik ve Mitoloji derslerine de girmeye başladı. Yahya Kemal’in İspanya’daki büyükelçilik görevinden döndüğü 1934 yılında Yahya Kemal üzerine iki yazı yayımladı. Artık dikkatini Türk edebiyatı üzerine yoğunlaştıran Ahmet Hamdi, 1936 yılında Tangazetesinde “Son Yirmi Beş Senenin Mısraları” adı altında beş yazılık bir deneme serisi yayımlamıştır.
Aynı yıl ilk hikâyesi “Geçmiş Zaman Elbiseleri”ni tefrika etmeye başladı; ancak bu tefrika 1939 yılında Oluş dergisinde tamamlanabilecektir. 1937 yılında Tevfik Fikret hakkındaki antolojisi Tanpınar’ın yayımlanan ilk kitabıdır. Aynı yıl Abdülhak Hamit Tarhan üzerine de bir yazısı yayımlanmıştır.
Tanzimat’ın 100. yıldönümü dolayısıyla 1939’da eğitim bakanı Hasan Âli Yücel’in emriyle Edebiyat Fakültesi bünyesinde kurulan 19. Asır Türk Edebiyatı kürsüsüne, doktorası olmadığı hâlde, Yeni Türk Edebiyatı profesörü olarak atandı ve Tazimat’tan sonraki Türk edebiyatının tarihini yazmakla görevlendirildi. Hazırladığı edebiyat tarihinin de etkisiyle 1940’lı yıllarda yazı faaliyetleri yeni Türk edebiyatı etrafında şekillendirdi. Kitap tanıtım yazıları ve İslam Ansiklopedisi’ne maddeler yazdı. 1940 yılında 39 yaşındayken Kırklareli'nde topçu teğmeni olarak askerliğini yaptı.
En tanınmış şiiri olan “Bursa’da Zaman”ın ilk hâli “Bursa’da Hülya Saatleri” adıyla 1941’deÜlkü mecmuasında yayımlandı. İkinci kitabı olan “Namık Kemal Antolojisi”ni 1942 yılında yayımladı.
1942’deki ara seçimlerde Maraş milletvekili seçilen Tanpınar, 1946 seçimlerine kadar milletvekilliği yaptı. 1943’te öykülerini içeren “Abdullah Efendinin Rüyaları”’nı yayımladı. Bu, onun basılı ilk edebiyat yapıtıdır. Aynı yıl “Yağmur”, “Güller ve Kadehler” ve “Raks” gibi ünlü şiirleri yayımlandı; “Bursa’da Hülya Saatleri” şiiri, “Bursa’da Zaman” adıyla tekrar basıldı.
İlk romanı Mahur Beste 1944’te Ülkü dergisinde tefrika edildi. Tanpınar’ın önemli çalışması Beş Şehir, 1946’da kitaplaştı.
1946 seçimlerinde parti tarafından tekrar milletvekilliğine aday gösterilmeyince bir süre Millî Eğitim Bakanlığı’nda orta öğretim müfettişliği yapan Tanpınar, iki yıl sonra Güzel Sanatlar Akademisi Estetik hocalığına, ardından Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'ndeki görevine döndü.
Huzur romanı 1948’de Cumhuriyet'te tefrika edildikten sonra büyük değişikliklerle kitap haline getirilip 1949’da yayımlandı. Aynı yıl Milli Eğitim BakanıHasan Ali Yücel’in ısmarladığı XIX. Asır Türk Edebiyatı Tarihi adlı eserinin 600 sayfalık ilk cildini yayımladı. İki cilt olarak tasarladığı bu eserin ikinci cildi yarım kalmıştır. Sahnenin Dışındakiler adlı romanı 1950’de Yeni İstanbul gazetesinde tefrika edildi.
1953’te Edebiyat Fakültesi, Tanpınar’ı altı aylığına Avrupa’ya gönderdi. 1954 yılında Saatleri Ayarlama Enstitüsü romanının Yeni İstanbul gazetesinde tefrikası yapıldı; 1955 yılında ise ikinci hikâye kitabı olan Yaz Yağmuru yayımlandı. 1957 ve 1958 yıllarında Cumhuriyet gazetesinde yayımlanan yazılarına ağırlık verdi. 1959’da edebiyat tarihinin ikinci cildi için kaynak toplamak üzere Rockefeller bursuyla bir yıllığına yeniden Avrupa’ya gitti.
Sağlığında yayımladığı 74 şiirinden ancak otuz yedisi ile, tek şiir kitabını çıkardı: Şiirler (1961; Bütün Şiirleri adıyla genişletilmiş olarak 1976). Aynı Yıl Saatleri Ayarlama Enstitüsü kitaplaştı.
24 Ocak 1962 günü geçirdiği kalp spazmı sonucu hayatını kaybetti. Cenazesi Aşiyan Mezarlığında Yahya Kemal'e yakın bir yere defnedilmiştir.
Mezartaşı üzerinde çok bilinen "Ne İçindeyim Zamanın" şiirinin ilk iki mısrası yazılmıştır:
"Ne içindeyim zamanın / Ne de büsbütün dışında".
Ölümünden sonra
Ahmet Hamdi Tanpınar’ın sağlığında yayımlatamadığı birçok çalışması ölümünü takip eden yıllarda teker teker yayımlanmıştır.[6] Enis Batur 1992 yılında "Ahmet Hamdi Tanpınar'dan Seçmeler" adlı bir kitap hazırladı. 1998 yılında da Canan Yücel Eronat tarafından hazırlanan “Tanpınar’dan Hasan Âli Yücel’e Mektuplar” kitaplaştı.
Tanpınar’ın önceki kitaplara girmemiş yazıları ve söyleşileri ise "Mücevherlerin Sırrı" adlı altında toplanarak yayımlandı. Tanpınar'ın 1953 yılında yazmaya başladığı ve 1962 yılında vefatına kadar tuttuğu notlar 2007 yılının sonunda "Günlüklerin Işığında Tanpınar'la Başbaşa" adıyla kitaplaştı.
