Çocukların bir şeyi niçin istediklerini bilmedikleri konusunda derin bilgi sahibi bütün öğretmenler ve eğitmenler hem fikir fakat yetişkinlerde çocuklar gibi bu dünyada oradan oraya sürükleniyorlar ve onlar gibi nereden gelip nereye gittiklerini bilmiyorlar onlar gibi gerçek amaçlar doğrultusunda hareket
etmiyor ve onlar gibi bisküvi pasta yerine göre şeker yerine göre sopayla yönetiliyorlar.
Üst sınıfının insanları a sınıfa karşı her zaman soğuk bir mesafe içinde sanki yakın davransalar bir şey kaybedeceklermiş gibi bir de düşüncesizler var ve başkalarına kötü niyete takılmaktan hoşlananlar var ki birbirlerini zavallı insanlara daha çok hissettirsinler diye onların seviyesine inmiş gibi davranıyorlar
eşit olmadığımızı olamayacağımızı çok iyi biliyorum ancak saygı görmek adına alt tabaka insanların da kendini uzak tutmak gerektiğine inanan kişi yenilgiden korktuğu için düşmandan saklanan bir korkak kadar eleştiriyi hak etmiştir
Eşitlik denen şey aslında aşırı bir eşitsizliktir çünkü yukarıda olana da aşağı olana da aynı önem verilince bu eşitlik son derece eşitsizlikçidir
Marcus Tullius Cicero
Çok yavaş ve çok hızlı geçen o telafisi imkansız son günün endişelerine ne demeli? Giyotin sehpasına çıkan ıstırap merdivenlerine ne demeli ? Onlara göre bunlar acı çekmek anlamına gelmiyor bunlar kanın Damla Damla tükendiği zihnin düşünceden düşünceye sönüp gitti aynı çırpınışlar değil mi?