Küçük bir penceredir Hayat
Ne görmek istersen karşında bak;
İster huzur İster umut
İstersen Bir demet sevinç
Şair ne demiş Hayat kısa yaşamak güzel
Sevgi ile yürekten yaşanırsa....
Şimdi açsam pencereyi beklesem
Sen gelsen
Olmaz ya hani geliversen
Hiç bir şey sormasan
Hiç bir şey söylemesen
Sussam
Sussan
Sussak.
Susuşların anlattığını dinlesek
Sırt sırta otursak
Katılasıya ağlasak
Sormasak birbirimize sebebini
Sarılsam
Sarılsan
Sarılsak....
Fazla yorduk birileri için kendimizi.
Fazla büyüttük gözümüzde varlıklarını ve çok fazla
üsteledik bazı şeyler için. Kıymetin fazlasını, sevginin en güzelini verdik. Ve bir insanda tükettik tüm insanlara olan güvenimizi.
Tükettik, tükendik. Değer verdikçe değersizleştik.
Birilerinin yokluğunda var olamayız sandık.
Oysa kendini bulmanın tam adıymış birilerinin yokluğu.
Kendinden vermek değilmiş huzurun kendisi, kendine yetebilmekmiş. Ve mutluluğa kesilmiş bir biletmiş kendine yetebilmek.
Geç de olsa aldık.