cihad tatlı
@black_eagle_
“İnsanın yüreğinin iyi olması için akla hiç gerek yoktur “. John Steinbeck tarafından yazılan bu muhteşem kitap sonunda galip gelen dostluğu anlatmaktadır. Ben kitabı çok sevdim eminim diğer okuyucularında beğeneceğini umarım.
cihad tatlı
Kitabın sonunda dostluk galip gelmedi ki hatta bana göre tam tersi oldu :) Sen başka bir kitabı okumuş olmayasın :)
Reklam
Birkaç gün inceleme yazıp yazmama konusunda kararsız kaldım ama bu kitap hakkındaki düşüncelerimi de belirtmeden geçmek istemedim. Öncelikle bu kitabı 2012 yılında aldım ve bugüne kadar okumaya fırsat bulamadığımı belirteyim. Bunun nedeni ise kitaptan gözümün korkmasıydı. Sayfa yapısı ortalama kitaplara göre büyük ve iç sayfalarında kullanılan harfler ise oldukça küçük ve aralıksızdı. Bu durum "sonra okurum" düşüncesi yarattı ve 6 sene sonra hadi okuyayım şu kitabı diye elime aldım. Biraz da artık Grange okumam lazım düşüncesine yenik düştüğümü itiraf etmeliyim.
Kitabın içeriğine gelince bilmiyorum belki aranızda bunu hissetmiş olanlar vardır: Dan Brown'un hikaye anlatım tarzına benzettim. Ama üç dört gömlek altı!
Konu olarak pek beni doyurmayan, içeriğinde çok az bilgi bulunan, yinelenen sahnesinin çokça olması, sürekli aynı cümleleri duymak örn. baş karakterin sürekli "sigara içebilir miyim" " burada sigara içiliyor mu" "sigara içmek istedim ama elim pakete gitmedi" gibi yeter artık iç şu zıkkımı da işimizi yapalım diye isyan ettiren tavrı.
Ya da ana karakterin son 20 sayfaya kadar olayları anlayamaması ve neredeyse 20 sayfada bir "sen bu olayı hiç anlamamışsın" "senin hiçbir şeyden haberin yok" "dostum sen hala anlamadın mı" "bu olayı yanlış anladın" gibi bir sürü cümle okumak.
Ve beni sarmama olayındaki en önemli neden: Yazar ters köşe yapacağım derken konuyu gereksiz uzatması! Başlarda zaten ağır giden hikaye ortalara doğru bir soru işareti yaratsa da gizemi ve katili bulma düşüncesi bile heyecanı yükseltmeye yetmemiş kanısındayım. Özellikle son 100 sayfayı bitse de gitsek! diye okudum. Ne şaşırdım ne de vay be bu nasıl bir kitaptı öyle diye yorum yaptım. Tek sevindiğim nokta bana Dan Brown'u bir kere daha sevdirmesi oldu. Bir an önce Dan Brown'un yeni bir
cihad tatlı
Belki bu kitap için söylediklerinizde kısmen haklı olabilirsiniz ama Dan Brown ile Grange arasında işledikleri konular bakımından çok fark var. Grange'ın kitaplarında hep cinayet,ölüm vs vardır polisiye ve gerilim üzerinedir.Dan brown ise genelde simgebilim,şifreler vs üzerine yazar. İki yazar da okuyucuyu kitabın sonuna kadar merakta tutmayı başarıyor bence ama ben Grange'ın kitaplarını okurken daha bi heyecanla okuyorum,daha sürükleyici bana göre. Size Grange'ın başka kitaplarını da okumanızı ve ondan sonra karar vermenizi tavsiye ederim. Örneğin; Sisle gelen yolcu,siyah kan,leyleklerin uçuşu bunlardan birini okursanız bu kitaptan daha çok seveceğinize eminim
Yazarın doktor olmasından kaynaklı bir çok tıp terimine yer verilerek yazılmış bir kitap olması dışında klasik bir cinayet romanlarından bir tanesi diyebilirim. Böylesi tarzda bir kitabı ilk defa okumuş olsam kesinlikle çok etkilenebilirdim ama bir çok cinayet romanı okumuş biri olarak başta söylemiş olduğum tıbbi terimlerin kullanılması dışında klasik bir cinayet romanı olduğunu söylemek istiyorum. Bir tıp öğrencisi bu kitabı eminim çok sevecektir.
cihad tatlı
Ben tıp öğrencileri okusun demedim ,kitapta bir çok tıbbi terim olduğu için onların daha çok hoşuna gidebileceğini düşündüğümü belirttim. Ben bir Jean-Christophe Grangé hayranı olduğum için biraz daha basit geldi bana bu kitap.