İlkay
@blackdaires
Sileto et spera.
Ankuzef, önlisans
47 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Tek kitapta iki hikayeAlıntı
Gloria, sürekli ölmek isteyip de buna cesaret edemeyen, ruhu çoktan teslim olmuş bir karakter. Onun bu tükenmişliğinin, çocukluğunda eniştesi tarafından uğradığı tacizlerin karanlığında yattığını hissetmek hiç de zor değil. Oyuncu olma hayaliyle bu acımasız dans yarışmasına katılması, aslında hayata tutunmak için değil, belki de kendi sonunu geciktirmek için umutsuz bir çaba.
Yarışmacılar arasındaki o sürekli birbirini yok etme, ortadan kaldırma arzusu, arka planda her şeyi yöneten o gizli katil "Mario" gibi karakterlerle birleşiyor. Sistem ve ortam, insanları suç işlemeye, vahşileşmeye sürüklüyor. İnsanlığın bir vitrin ürünü gibi sergilendiği bu maraton, bir dans yarışmasından çok modern bir gladyatör arenası.
Kitap ilk bölümlerde o meşhur ismiyle bağ kuramayarak adeta tek kapak altında iki farklı hikaye saklıyor gibi hissettirse de, o bitmek bilmeyen dans maratonuyla okuyucuyu da piste fırlatıyor. Yazar, kasıtlı bir işkenceyle yarışmacılarla birlikte bizim de canımıza okuyor; ancak bu yıpratıcı süreç, günün sonunda beni tamamen tatmin eden o edebi sarsıntıyı vermeye yetmiyor 
Atları da Vururlar
Atları da Vururlar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hepimiz yavaş koşmayı ögrenmeliyiz.Alıntı
Hepimiz yavaş koşmayı öğrenmeliyiz.
Bazı anlar vardır ki bizim için durur; bazı anlardaysa zamanın nasıl geçtiğini hiç anlamayız. Hatta öyle bir an gelir ki, hayatın getirdiği ağır yükler ve sorumluluklar yüzünden güneşin doğuşundaki o harika mavileri, sarıları fark edemez hale geliriz.Geçenlerde otobüsle eve dönerken tam olarak bunu düşünüyordum. Gökyüzünde muazzam bir gökkuşağı vardı ama otobüsteki hiç kimse ona dikkat etmiyordu. Kimisi uyuyor, kimisi telefonda bir şeyler izleyerek vakit öldürüyor, kimisi de sohbet ediyordu. Dışarıda akıp giden o eşsiz güzellikten kimsenin haberi yoktu.Binlerce Mavi de tam olarak bu noktaya değiniyor: Hızlı akan zamana yetişme çabası, bir şeyleri kaçırma korkusu ve diğerlerinden geri kalmamak için teknolojiye zoraki uyum sağlama telaşı... Oysa bizim biraz yavaşlamaya ihtiyacımız var.Kitabın hissettirdiği duyguları, kalbimizde bıraktığı o derin izi kelimelerle anlatmak çok zor; sanırım okumadan ne demek istediğimi tam olarak anlamak mümkün olmayacak."
...Biraz yavaşlamamız lazım. Kitap bunu bize sadece insan karakterler üzerinden değil, şahane bir üçlü üzerinden anlatıyor:Üretim hatası sanılan ama aslında dünyaya kalbiyle bakabilen Coli, sistemin hız çarklarında sakatlanan yarış atı Today ve onları hurdalıktan çekip çıkaran Yeon-jae. Coli’nin o mekanik gövdesine rağmen gökyüzündeki binlerce maviyi fark etmesi, Today’in canı yanmasın diye kendini feda etmesi tam da bu yüzden. Robotların bile yavaşlayıp göğe baktığı bir dünyada, biz insanların bir otobüs camından dışarıdaki gökkuşağını göremeyecek kadar hızlanması ne acı..."
Şimdiden kitabı okuyacak olan okurlara iyi okumalar dilerim. Umarım her sayfasında kendinizden bir parça bulursunuz. Sağlıcakla kalın..
Elveda Demeden Önce1000Kitap
Toshikazu Kawaguchi’ nin Kahve Soğumadan Önce serisinin dördüncü kitabı olan Elveda Demeden Önce romanını bitirdiğimde hissettiğim tam olarak şuydu: "Geçmişi değiştiremeyeceğini bilerek bir veda için o sandalyeye oturmak, insanın kendi kalbiyle yaptığı en büyük barıştır." Bu esere dair en samimi hislerim ve eleştirilerim şu şekilde:
İçimi Sızlatan Pişmanlıklar: Değişmeyen Şimdiki Zaman ve Kabulleniş
Aynı Hüznün Farklı Yüzleri: Kitapta karısına değer verememiş bir adamdan, köpeği ölürken yanında olamamış bir kadına kadar dört farklı insanın pişmanlığını okurken; aslında hepimizin hayatında "keşke" dediği o derin geç kalmışlık hissiyle yüzleştim.
Kuralların Boğuculuğu: Yazarın her bölümde "kahve soğumadan geri dönmelisin" gibi katı zaman yolculuğu kurallarını tekrar tekrar hatırlatması bazen beni yordu; ama sonra anladım ki o kurallar aslında hayatın kendisi kadar sert ve değiştirilemez gerçekleri sembolize ediyor.
Gözyaşı ve Umut Arasındaki İnce Çizgi: Kitap can yakıcı bir hüzünle başlıyor ama sayfaları çevirdikçe içinizde tuhaf bir hafifleme hissediyorsunuz. Geçmişi değiştiremiyorsunuz, evet; ama oraya gidip o son sözü söylemek geleceğe bakış açınızı tamamen şifalandırıyor.
Gitmeden Önce Son Bir Cümle
Bu kitap bana, veda edemediğimiz insanların aslında bizde hiç geçmeyen bir sızı olarak kaldığını ve en büyük iyileşmenin şimdiki zamanda sevdiklerimizin kıymetini bilmek olduğunu anlattı. Fincandaki kahve soğumadan önce, sevdiklerimize onları ne kadar çok sevdiğimizi söylemek için hala vaktimiz var.
PAVOL RANKOV KLİNİK nacizane mini incelemem...1000Kitap
Pavol Rankov’un Klinik romanı, modern insanın sistem içerisindeki çaresizliğini ve kimlik kaybını konu alan derin bir kara mizah anlatısıdır. Eser, Kafkaesk atmosferiyle bürokrasinin absürtlüğünü ve bireyin yalnızlığını etkileyici bir edebi dille çözümler. Karakterler sistemin içinde birer nesneye veya numaraya dönüşür. İletişimsizlik ve yabancılaşma romanın ana izleğini oluşturur. Yazar, sade ama sarsıcı cümlelerle gerilimi tırmandırır. Karakterlerin iç dünyası, sistemin soğukluğuna tezat oluşturur. Okuyuculara mini tavsiyem; Mantık aramayı bırakıp sistemin absürtlüğüne odaklanın. Karamsar atmosferin altındaki ince kara mizahı yakalamaya çalışın. Çok severek okuyacığınızı düşünüyorum. Okuyacak olanlara şimdiden iyi okumalar )
Bu Kitabı Sevenler İçin Ek Okuma Önerileri
Franz Kafka - Şato: Bürokratik labirentleri daha derin yaşamak için mutlaka okunmalı.
Jose Saramago - Körlük: Kolektif çaresizlik ve sistem eleştirisi için harika bir eşlikçi.
Roman, aile içerisindeki kargaşanın, ihtirasların ve çekişmelerin içerisinde şekillenir. Roman’da ileri sürülen bütün tezlerde, kesin bir sonuca varılmaz, hepsinin doğru yönleri olduğu gibi eksik ya da yanlış yönleri de vardır. Hepsi bir şüphe ve çelişkiler yumağı ile sonlanır. Tıpkı hayat gibi tamamlanmamış ve tam anlamıyla çözümlenmemiş meseleler bütünlüğü, roman karakterleri tarafından sayfalarca anlatılır. Yazar çok önemli bir sahneyi anlatmaktayken, birden İvan Karamazov ’ un hasta yatağından yaptığı 15 sayfalık bir konuşmaya geçebilir. Burada bazı uzun metinler okuyucuyu sıkabilmektedir fakat bu konuşma metinleri Dostoyevski’nin insanın bilişsel derinliğine ve doğasına ne kadar usta bir şekilde inebildiğini göstermektedir.
