Allah'ım
Ne yapacağımı bilmiyorum. Herkes hiçbir şey olmamış gibi davranıyor. Mesela şu an bir hastanenin avlusuna yasaklı olan fosfor bombası atılmıyormuş gibi, mesela son bir ayda binlerce çocuk öldürülmemiş gibi... Hastane bombalanmamış gibi, gidin buradan dedikleri insanlar giderken yolda onları öldürmemişler gibi, mescitlerini yıkamamışlar gibi, mezarları bombalayıp tarihi silmeye çalışmamışlar gibi. Yıllardır evlerinden edilen, öldürülen, haksız yere hapse atılan çocukları umursamadılar; görmek istemediler. Bunu bile anlayabilirdim. Ama bugün olanlar karşısında utanç duyuyorum sadece. Ama en çok kendimden utanıyorum. Elimden bir şey gelmiyor. Şu an dünyanın başka yerinde de zulüm gören insanlar var, biliyorum. Çok üzgünüm. Affet bizi, zulüm altındaki halklara da zafer nasip eyle.