Zamanın yönünü öznel kavrayışımız, eşdeyişle psikolojik zaman okumuz böylece termodinamik zaman oku tarafından beynimizde belirlenmiş durumdadır. Tıpkı bir bilgisayar gibi şeyleri, entropinin arttığı düzende hatırlıyor olmalıyız. Bu durum termodinamiğin ikinci yasasını neredeyse önemsiz kılmaktadır. Düzensizlik zamanla artar, çünkü zamanı düzensizliğin arttığı yönde ölçüyoruz. Biriyle bahse girecekseniz bundan daha garanti bir konu bulamazsınız!
O gün gelmişti!
Hapishane müdürü de beni ziyarete gelip kendisinden herhangi bir isteğim olup olmadığını sordu. Kendisinden ve astlarından yakınmamamı arzu ettiğini söyleyip sağlığım ve geceyi nasıl geçirdiğim hakkında sorular sordu, yanımdan ayrılırken de bana Beyefendi! diye hitap etti.
O gün gelmişti!
Victor Hugo ile yeni tanışabildim. Kitabın uzun önsözünde fikirlerini açıklamış. Hikaye kısmında ise idam kararı verilen bir mahkûmun öleceğini bile bile nasıl yaşadığını, yaşadığı psikolojik baskıyı harika biçimde anlatmış.
(KISA BİR SPOİLER!!
Son anında bile yaşam umudunu elinden bırakmamış belki affedilirim düşüncesine kapılmış.)
Kitap beni tatmin etti ve mahkûmla empati kurabildiğimi düşünüyorum.