Bir kere kırıldığında, ne kadar yapıştırmaya çalışsanda,biliyorsun,artık hep kırık kala…
Japonlar diye sözümü kesti vesna. Değer verdikleri bir eşya kırıldığında kendilerine bakmayı sevdikleri bir ayna yada ananelerinden miras bir vazo mesela tamir ederlerken kırılan parçanın yerini altın tozuyla doldururlarmış. Hiç kırılmamış gibi gözükmesini deği, aksine kırılıp yapıştığı yerin parlamasını isterlermiş. Bir insan, bir eşya, bir ruh yaralandığında, yüklendiği hatıraların, kıymetini arttırdığına inanırlarmış.