İnsan nefsine o kadar kolay kanabiliyor ki; onu yendiğimizi zannederek bile ona hizmet edebiliyoruz. İbadetlerimizi beğenmeye, başkalarından üstün olduğumuzu düşünmeye "ben oldum" zannetmeye başlıyoruz.
Böyle düşünen bir insanın uyarıları, hatırlatmalarında kullandığı dil de teşvik etmekten ziyade itici oluyor.
Bizi değiştirmeyen, daha iyi, daha güzel, daha doğru, daha yumuşak huylu yapmayan ibadetimizin bir başkasına etkisi olmasını bekleyemeyiz.
Karşımızdaki insanı Allah ile aramızda olan ibadetimiz değil, o ibadet ile büründüğümüz hâl ve hareketler etkiler.
İbadetleri ile güzelleşenlerden olabilmek duası ile...
Hayırlı cumalar olsun inşallah.
YN🖋️