Kar.
Sessizce geliyor ve şehri kıskıvrak yakalıyor. Renkleri, şekilleri ve kıpırtıları kaybediyor. Sonra ağır ağır bütün zihinleri silen, bilgileri ve alışkanlıkları yokeden dansına başlıyor.
Gri göklerin karanlığını, uzun soğuk kış günlerini, yalnızlığı ve sıkıntıyı bunlarla; sardunyanın parlak yeşil yaprakları ve çin gülünün par par yanan küçük ateş kırmızısı çiçekleri ile atlatacaktı.
Dua, geleceği inşa etmektir. Geleceği inşa edebilecek tek kudrete isteklerini ve beklentilerini havale etmektir. Sonrasında da ondan her gelenin hayır olduğunu bilerek, tevekkül şerbetini içmektir.