Esra Doğan
@blue2020
591 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Yeni bir hayat için can atarlar. Deniz için nefesleri kesilir. Sadece gelecek ay için yaşarlar, sadece bu mevsim geçene kadar; kendilerini tekrar canlı hissedecekleri kış sonuna kadar bekleyemezler, bekledik- leri sadece gelecekte bir yerdeki mistik bir zamandır, o gün geldiğinde anın verimsiz ya da od run) olmadığında öleceklerini düşünürler. Ve her şeyde bir yas havası (noktalı yerleri siz doldurun)vardır. Yoğun kaygı vardır. Matem vardır. Özlem vardır. Arzu vardır. Eteğindeki ipleri çekerek koparır ve pencerelerden uzun uzun bakar. Ve bu geçici bir rahatsızlık değildir. Kalıcıdır ve zaman içinde giderek daha da yoğunlaşır
Eğer bir kadından uzak durulursa, bunun nedeni hemen her zaman vahşi sınıflaması içinde yer alan bir şey yapması ya da yapmak üzere olmasıdır. Bu çoğu zaman biraz farklı bir inancı dile getirmek ya da onaylanmayan bir renk giymek gibi basit bir şeydir: Hem çok küçük hem de büyük bir şey. Baskı altındaki bir kadının uyum göstermeyi o kadar da fazla reddetmediği unutulmamalıdır, çünkü uymazsa ölecektir.
Ölü bir kentin
meydanında durup
kırmızı ayakkabıları bağlıyorum...
Bana ait değiller,
Anneminler.
Ona da annesinden kalmış.
Bir aile yadigarı gibi
elden ele geçmiş ama yüz kızartıcı mektuplarmışçasına gizlenmişler de.
Ait oldukları evler ve sokaklar da gizlenmiş tıpkı
bütün kadınlar gibi...
Vahşi doğanın neredeyse yok edildiği en uç durumlarda, kadınların şizoid bir bozulmaya ve/veya bir psikoza yenilmeleri mümkündür.Durup dururken yatakta kalabilir, kalkmayı reddedebilir, sabahlığıyla etrafta dolaşabilir, dalgınlıktan kül tablasında üç tane yanık sigara bırakabilir, ağlayabilir ve ağlamaktan kendini alamayabilir, sokaklarda saçı başı dağınık gezebilir, etrafta sürtmek için birdenbire ailesini terk edebilir. İntihar eğilimleri duyabilir, kazara ya da bilerek kendini öldürebilir. Ama çok sık olarak, sadece uyuşuk ve hissizdir. Kendini iyi ya da kötü hissetmez, sadece hiçbir şey hissetmez.
Reklam