Bet’
@bluesideforme
Ötekiyle doğru bir iletişime girme arzumuz onunla hemhal olabilmekle mümkündür ancak, onun var olma biçimine, dünya görüşüne nüfuz edebilmem ve onunla ortak bir anlam oluşturabilmem için onun dilini bilmeli, o dilden konuşabilmeliyim.
Reklam
Bu Muydu..?
Hayal kırıklığıydı. Bu kadar övgü alan bir kitap beni heyecanlandırdı doğal olarak ama hiç beklediğim gibi değildi. Anlatmak istenen şey evet güzel fakat anlatım tarzı kötü... Baş karakterin gittiği yaşamlar çok anlamsız geldi, gittiği yerlerde yaşadığı olayların bir çoğu hikaye akışına hiçbir katkı sağlamıyordu. Anlayamadım bu kitabın neden bu kadar çok sevildiğini.
Göğsümdeki Yük
Kitaplar insanı aslında nasıl da yıpratabiliyormuş... Uçurtma Avcısı'nı ilk okuduğum zamanın üstünden yıllar geçti ama hâlâ kitaplığımda gördüğüm her an Hasan'a burukça gülümserim.
İnsanlar arası ilişkiler öyle güzel ve etkileyici işlenmiş ki bazı sahnelerde gerçekten kendimi tutamayıp ağladığımı hatırlıyorum. Mesela Hasan resmen benim çocuğum olmuştu. Onu alıp sımsıkı sarılmak, yanaklarından öpmek istedim kitap boyunca.
Kitapta farklı etnik gruplarının ve azınlıkların ayrımcılığa maruz kaldığı bir dönem işlenmiş. Emir'in nankörlükleri yıllardır kafamda dönüp durur mesela. Ona beslediğim kin beni korkutuyor.
Ah bu yazar ne yapmış böyle ya... İç monologları ve karakterlerin içsel çatışmalarını anlatış şekli bir harikaydı. Yazdığı mekan tasvirleri, atmosferi öyle güzel yansıtıyordu ki bir aralar o konakta, o sokaklarda yaşadığımı hissettiğim olmuştu.
Yani demek istediğim şey şu ki bu kitap müthiş...
