Rana
@bluish_cloud
inna lillahi ve inna ileyhi raciun
𝑯𝒂𝒚𝒂𝒕 𝒔𝒊𝒍𝒈𝒊𝒔𝒊𝒛 𝒚𝒂𝒔𝒂𝒎 𝒔𝒂𝒏𝒂𝒕𝒊𝒅𝒊𝒓.
Serinin devamı elbette harika bir şekilde devam ediyor.
Bir önceki kitapta en son Aldrik ve Vhalla'nın uçurumdan düşüşünü okumuştuk, gayet heyecanlı bitmişti bence. Onlara bir şey olmayacağı kurtulacaklari tahmin edilir bir durum olsa da merak uyandırıyordu.
Bu kitapta savaşacakları yere-Kuzey'e- varıyorlar ve savaşta gerçekleşiyor. Yalnız 10-15 sayfa kadar olan bir süreçte savaş olup bitiyor kısa bir süreç denilebilir ama ben çook uzun sahneler okumayı sevmediğim için bana bu süreç bile uzun geldi. Kitabın sonunda zihninizde küçük bir patlama yaşayabilirsiniz, şahsen bende öyle oldu. Aldrik'e çok çok kızabilirsiniz hatta ama işlerin göründüğü gibi olmadığını biliniz efenim çok kızmayın ona lütfen..
Bu kitapta ilk kitap gibi güzel ve akıcı hemencecik bitiyor. Sonunu okuduğum da ölüyordum az kalsın.
İlk kitabın sonunda kahramanımız savaşa gönderilmeye zorunlu tutulmuştu ve bu kitapta savaşa giderken geçiyor. Bu sürede Aldrik, Vhalla'yi eğitmeye devam ediyor. Arada karşılarına küçük aksilikler çıkıyor ve Vhalla'nın büyüsünü kullanmayı geliştirdiğini ve ne kadar güçlendiğini görüyoruz..
Spoilerlı diyebilirim bu kısma
Vhalla'nın Aldrik'le arasının bozulduğu zaman başka bir insancıkla (adını unuttum bu adamcağzın) artık nasıl desem vakit geçirmesine sinir olmuştum okurken, böyle bı aşk üçgeni çok gereksiz ve saçmaydı açıkçası. Kitapta tek sevmediğim bölüm buydu, olmasa da çok iyi olurdu.
Aldrik zayıf bir sesle, "Vhalla..." Dedi. "Asla yalnız değilsin. Orada olacağım"
