Su testisi su yolunda kırılır... Şimdiye kadar görülmüş müdür ki bir efe başadak yaşasın, uzana uzana yatağında ölsün? Efe ne kadar yiğit olursa olsun, kurşundur sonu.
Memed içeride sanki on beş yıldır hapisanede yatan, tecrübeli bir mahpusmuş gibi davranıyordu. İlk günler hiç gülmüyor, kimse ile konuşmuyor, yanına konuşmak için gelenlere boşveriyordu. Ağırbaşlı, dimdik, kimseden çekinmeden, kimseye karışmadan, kendi halinde duruyordu.
Efelik Egede, kökü ta ötelere, derine dayanan bir gelenekti. Osmanlıdan, Bizanstan daha eski. Belki de bu dağlar dağ olalı zeybeksiz kalmamıştı. Kaçakçılık bir okuldu. Delikanlıları alıp, eşkıya yetiştiren bir okul. Çok efenin heybesinde, atının eyerinde tütün kokusu vardı.
Zorba, başını salladı.
"Hayır, özgür değilsin," dedi. "Senin bağlı bulunduğun ip, öbür insanlarınkinden biraz daha uzun; hepsi bu kadar! Senin patron, uzun ipin var, gidip geliyor, kendini özgür sanıyorsun. İpi koparmadın mıydı da..."
Sayfa 336 - Can Yayınları, 36. Baskı, 2019·Kitabı okudu
Yaşamdan, yaşamaktan, kadınlardan alabildiğine zevk alan Zorba'nın yaşam kılavuzu niteliğindeki hayatını konu edinen eser. Feleğin çemberini yerle yeksan etmiş, geçmiş ve gelecekten ziyade bugünü yaşayan, dokunduğu hayatları değiştirebilme gücüne sahip bir karakter Zorba.