Yavaş yavaş kitap okumaya çalışıyor ve bu işten zamanla daha çok zevk duyuyordum.Bir müddet sonra bu adeta bir iptila halini aldı.Gözümün önüne yepyeni bir dünya açılır gibiydi.
İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rastgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyorlar.
Her insanın bir anı olur; bir şeylerin kafasına dank ettiği,bazen üzüldüğü bazen ise artık üzülmeyi bırakıp önüne bakması gerektiğini söyleyen o anlar.