Aşk, Ahab’ın okunu kalbine doğrultmuş askerlerin karşısında bulunmaktan daha korkulur bir deneyim olabilirdi; ok hedefini bulmuş olsa ölüp kurtulurdu - gerisi de Tanrı’ya kalırdı. Ama hedefini bulan aşk olursa, bunun sonuçlarına katlanacak olan kendisiydi.
Rahip, insanların icat ettiği imha silahları arasında en korkunç - ve en güçlü - olanının “söz” olduğunu biliyordu. Hançerler ile mızraklar kan izi bırakıyordu; oklar uzaktan fark ediliyordu; zehirlere gelince, sonunda onlar da ayırt ediliyor, etkileri ortadan kaldırılabiliyordu. Ne var ki söz, iz bırakmadan yok ediyordu.