“Hayat şartları işte,” deyip geçemiyorum. “Dünyanın hali bu, ne yapalım,” diyebilseydim, ıstırabım azalırdı belki. Diyemedim. Kaçtım, küstüm, kendime bir sığınak yaptım, kendimi gömdüm, ama gene mutsuzum.Görüyorum çünkü. Görüyor ve hissediyorum.
...
Hayat, bazılarına mutsuz olmakla, duygusuz olmak arasında bir tercih hakkı tanır, daha fazlasını değil.