Ratatouille
@bolul
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Mutlaka
Ölüm ne kadar geciktirilirse geciktirilsin, gelinlik kızı olan annelerin de sezdiği gibi, sonunda mutlaka gelir.
Bir teselli ver...
Hayatında tek bir trajedi yaşadı; genç karısı ve o sıralarda bir yaşında olan Charles’ın yaşasaydı kız kardeşi olacak bebek aynı anda öldü. Ama acısını içine attı. Kendinden topu topu biraz daha az sevdiği oğluna şefkat değilse bile, en azından bir sürü hoca ve eğitmenler yağdırdı. Kendi payına düşen toprakları satıp, paranın bir kısmını akıllıca demiryolu hisselerine, bir kısmınıysa akılsızca kumar masalarına yatırdı (teselliyi Tanrı’da değil barlarda arayanlardandı). Kısacası, 1802’den çok 1702’de doğmuş gibi yaşadı ama daha ziyade zevki için yaşadı... büyük ölçüde de onun yüzünden 1856’da öldü. Bu sayede Charles babasının tek mirasçısı oldu; sadece babasının tükenmiş servetinin değil -bakara sonunda demiryolunun kazandırdığı paraları da alıp götürmüştü- amcasının hatırı sayılır servetinin de mirasçısıydı. 1867’de, amcanın şaraba aşırı düşkün olması dışında, bir ayağının çukurda olduğunu gösteren hiçbir belirti olmadığı da bir gerçekti.
Ruhun gizi
" Harry," dedi Basil Hallward, doğrudan arkadaşının yüzüne bakarak, " hissederek yapılan her portre, nihayetinde modelin değil ressamın kendi portresine dönüşür. Model, bir resmin yapılmasına kazayla vesile olandır. Ressamın gözler önüne serdiği kişi o değildir; o renkli tuval üzerine yansıtılan, ressamın bizzat kendisidir. Bu tabloyu sergilemememin nedeni, kendi ruhumun gizini ele vermekten korkuyor olmam"
Sayfa 17
