Elif

Hüsamettin Bey, "İngilizler de nereden çıktı?" diye sordu. "İngilizler her yerden çıkarlar albayım, her yerde bulunurlar. Olayların dengesini sağlamak için muhakkak bulunurlar. Her şeyi onlara danışmak gerekir."
Sayfa 266·Kitabı okudu
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Ben ölmek istiyorum sayın albayım, ölmek. Bir yandan da göz ucuyla ölümümün nasıl karşılanacağını seyretmek istiyorum. Tehlikeli oyunlar oynamak istiyor insan; bir yandan da kılına zarar gelsin istemiyor. Küçük oyunlar istemiyorum albayım.
Sayfa 259·Kitabı okudu
İnsanlık artık aramızda dolaşmasa bile, hatırası gönüllerde her zaman yaşayacak ve çocuklarımız bizden, bir zamanlar insanlığın olduğunu, bizim gibi nefes alıp ıstırap çektiğini öğreneceklerdir. İnsanlığın güzel ve çekingen yüzünü ben de görür gibi oluyorum. Zavallı insanlık kendini belli etmeden sokaklarda dolaşır ve insanlık için bir şeyler yapmağa çalışanları sevgiyle izlerdi.
Sayfa 256·Kitabı okudu
Evet, mutluluklarını paylaşacak kimseleri yoktu. Ayrıca, mutlu olduklarını ileri süren insanlar, genellikle hoş karşılanmıyordu: Bir kaç yıl sonra sizi de görürüz, deniyordu.
Sayfa 241·Kitabı okudu
Ne var ki, dünyada 'sizi anlıyorum' gözlerinin sahteleri türemişti; gerçeği sahteden ayırmak çok zordu. 'Sizi-anlıyorum konuşmanıza-ihtiyaç yok' ya da 'siz-onlara-bakma-yın-yalnız-gözlerime-inanın' bakışlarının çoğu aslında 'bugününü-geçirmek-için-birine-ihtiyacım-var' kalıbından ibaretti. İnsanın, böyle sahtekârları görünce, başı ağrıyordu.
Sayfa 214·Kitabı okudu