Elif
@boniboncuk
okumaya hayatımdaki eski yerini geri vermeye çalışıyorumcung
Şu anda okuduğu kitaplar
Yıkıcı bir tsunami
Kitabı biraz meraktan satın almıştım açıkcası ama okuyunca pek tarzım olmadığını anladım, çerez bir kitaptı hikayesi kısa bir süre içerisinde gerçekleştiği için hemen okuyup bitirme hissi uyandırıyor. Sadece çok fazla yazım hatası vardı özellikle son 50 sayfada, yeniden gözden geçirilmeli. Benim hoşuma giden kısım aralardaki çizimler ve Yúki'nin yarım dalgayla ve dedesiyle arasındaki anlatılmaya çalışılan bağdı.
-spoiler içerebilir-
Ben tsunamiden sonra takayla yeniden karşılaştıklarında uzun süre takanın hayalet olduğunu düşündüm ve öyle inandım plot twist olarak onu bekliyodum ama takanın babasının ölü olmasına hazırlıksız yakalandım. Japon edebiyatı sayılıyor mu bilmiyorum ama hem çok bu tarz okumadığımı hem de bana göre olmadığını anladım; kültürel farklılık kaynaklı çok fazla anlamadığım, aşina olmadığım kelime ve beni sarmayan çok büyük bir ruh, hayalet inancı vardı. Ama yine de mutku son seviyorsanız sonu gayet tatmin ediciydi. Ruh halinizin değişmesini istiyorsanız şöyle hemen bitsin değişik karakterler tanıyım diyorsanız bir okuyun derim. 
Tsunami Kız
Tsunami Kız
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kitap az önce bitti. Kendimi enerji tasarrufuna aldım. Tek yaptığım minimum düzeyde yaşamsal fonksiyonları yerine getirirken Şuci, Dazai ve Yozo karmaşası hakkında düşünmek. ua diye kaldım yani resmen.
Fazlasıyla garip ama bu yüzden fazlasıyla ilgi çekici bir kitaptı. Özellikle son kısım. Okumanızı öneririm
Antidepresan gibi kitap yapmışlar. (spoiler içerebilir)
Bir yanda sonsuz yaşam ihtimalinin saklandığı gece yarısı kütüphanesi, videocu, sanat galerisi, kumarhane veya lokanta...
Bir yanda hayatına son vermek için yaptığı hamleden bir dakika sonra hayatının her bir zerresine umutla bakarak Bedford'daki evine geri dönen Nora Seed...
Öncelikle okuduğuma asla pişman olmadığım, aldığım önerilere rağmen bu kadar geç okuduğuma üzüldüğüm bir kitaptı. Açıkçası kitap üstüme alınmam için yazılmış cümlelerden oluşuyordu. Her cümle 'Hey! Bak, geçenlerde sen de böyle düşünüyordun. Sen de Nora gibi olabilirsin.' diye fısıldıyordu. Her yeni satırda kendimi bulup her yeni satırda kaybolduğumu hissettiğim bir süreçti. Süreç diyorum çünkü hayatıma bakış açımın değişimine sebep sayabileceğim bir eser elimdeki.
Kitabın bütününe baktığınızda anlatılanlar umudunu kaybetmiş karakterimizin umuduna yeniden kavuşması. Yazarın bunu anlatırken doğrudan söylenen sözler de varsa da genelinde günlük hayatın olağan akışında aklınıza gelmeyecek, son derece yeni ve özgün fikirler kullanması kitaba sürükleyicilik ve merak katıyor denebilir sanırım.
Kitap boyunca aklınızda bulunsun diye söylüyorum; 'Sakın pes etme Nora Seed!' diyen rehberimiz Bayan Elm'in dediği gibi "Küçük şeylerin önemini asla göz ardı etmemeliyiz."
Bu kitaba hafızam beni yanıltmıyorsa iki sene önce başladım. Öyle uzun değil neden bu kadar uzun sürdü okumam diye sordurmak değil bunu söylerken ki amacım. İki sene önce başladığım bu hikayeler ne kadar ara verirsem vereyim; geri döndüğümde aynı atmosfere, aynı hisse alıp götürdüler beni. İki hikaye arasına bir ay da girmiş olsa yeniden okumaya koyulduğumda hiç çaba sarf etmeden önceki yaşadığım ana soyutlanıyorum.
Betimlemeleri, kişi ve mekan tasvirleri sanki öncesinden beri kenardan, anlatıcının kıyısında her şeyi yaşıyormuş gibi benimseyip, kendi gözlerinizle görüyormuş görmenizi sağlıyor. Öyle naif, öyle nazik kelime seçimleri var ki bir sahneyi, bir hissi anlatırken; henüz ilk hikayenin ilk sayfasından altını çizdiğim cümleler var. Korkunç bir durumu anlatırken kullandığı kelimeler ah, dedirtiyor, keşke ben de bu hissi yaşasam.
Her hikayede anlatılan karakterler olağan, her an karşılaşabileceğiniz karakterler. Ama Sait Faik'in o kişileri yorumlaması onlar hakkında ilginçlikler ortaya çıkarıyor, aslında olağan olmadıklarını düşündürtüyor. Yeni birine baktığımda tam anlamıyla göremiyorum artık onu, acaba daha hakkında bilmediğim neler var diye düşünüyorum şimdi.
Aslında çok da fazla söze gerek yok kitabın arka kapağında yazdığı gibi "Sait Faik, Burgaz çalılıklarından çekti bir kızılcık dalı kopardı, kalem gibi yonttu, ucunu yaşama batırdı ve yazmaya koyuldu."
Birbirinden farklı olaylara, entrikalara ev sahipliği yapan dört farklı hayat... Her birinde biraz hüzün, biraz mahzunluk, biraz masumiyet ve biraz da sevgi yer edinmiş. Üçü gönül, biri felek vurgunu.. Peki bu hayatlar nasıl oldu da bir oldu? Ortak paydaları nedir? Neden bir aradalar? Bu dört güzel insanın yüreğindeki iyi niyet; onları birleştiriyor, ayrılmaz kılıyor, dostluklarını ayrıcalıklı hale getiriyor. Neler geçiyor başlarından, kimlerle karşılaşıyorlar, nasıl durumlarda kalıyorlar bir bilseniz.. Ancak başından söyleyeyim, aklınızın köşesinde duradursun; şüphesiz ki iyiler ölmez.
