Görünmeyen bir el, beni ona doğru çekiyor sanki ve tahrik ediyor arzularımı. Aşağılıyor beni. Kaçışımın doğruluğunu kalbim onaylıyor, arzularım değil. Esiri olup çıktım o talihsiz gecenin...
Yalnız, akşamüstleri ortalık kararırken biraz mahzun oluyoruz. Komşu evlere, ellerinde mendillerle babalar, kardeşler geliyor. Bzim kapımızı bu saatlerde hiç kimse çalmayacak; bu daima, böyle olacak
Camideyiz..
Küçük bir kız ufak ufak arkadaş olalım mı diyor, tüm cemaat namazda. Merak ediyorum ama o kadar çok söyledi ki seslendiği kız da cevap vermiyor, bir tatlı bir tatlı nolur benimle de arkadaş olalım nolur
Eskiden kitaplarda okuduğum ya da başkalarından duyduğum ahlâksızlık, adaletsizlik anlatılarına, çok eski zamanların hikâyeleri ya da zihinde kurulmuş kötülükler gözüyle bakardım. Bunlar bana uzaktı, mantıktan ziyade hayalgücüne yakındı en azından. Fakat şimdi bu acı evimize ulaştı; insanlar, birbirinin kanına susamış canavarlar gibi geliyor bana.