Rincewind döndü ve kaçtı..
...halkanın odağına doğru.
Parlak bir ışık çakması oldu.
Ani bir karanlık çöktü.
Rincewind biçiminde mor bir gölge küçüldü, küçüldü,nokta kadar oldu ve sondü
Geride hiçbir șey kalmadı.
"Vazgeç Den. Adamları tek tek öldürdü. Sonra biraz dellendi. 0.. hayır. Sadece şu kadarını söyleyeceğim: galiba yıldırım çağırdı
Tanrı'nın ta kendisi gibi,"
Ulu Taborlin gibi, diye düşündüm. Ve gülümsedim. Ve uyudum
Kendimi daha iyi hissediyordum. İyi değildim, ama daha iyiydim. İçimdeki boşluk azalmıştı. Müziğimin daima yardımı dokunurdu. Müziğim olduğu müddetçe hiçbir yük taşıyamayacağım kadar ağır değildi.
Her şey olabilmek için her şeyi yapmamız gerekmiyor çünkü zaten sonsuzuz. Yaşadığımız her an sonsuz olası geleceğe gebe. Onun için bu hayatımızdaki insanlara iyi davranalım.