Kendini küçültmekten gelen rahatlık geçerli bir ilke midir, yoksa bencil bir alışkanlık mıdır?
Bir başka deyişle, ( herhangi bir ahlâkî yüküm altına girmeden) bunu bir gösteriş bahanesi yapıp bu yaşantıdan bir tepki elde etmek için mi kendimizi küçültürüz, yoksa bundan yeni bir ahlâkî davranış biçimi, vicdanımızla tutarlı yeni bir sorumluluk çizgisi yaratmak için mi?
Kendini küçültmede bir çeşit tat bulunabileceği bir gerçek. Öyleyse duyusal bir eylem mi bu, yoksa çile çekmek ki? Ayırt etmek olanaksız görünüyor.
Sayfa 60 - Can Yayınları, Çvr: Cevat Çapan