booboo
@booboo
Şu anda okuduğu kitap
günün birinde, özgür bir kadın olmayı hayal ederdim. Deniz kenarında tek başına oturup ufka bakabilmek için, özgür bir kadın olmak gerektiğine inanırdım. O kadınların neler hissettiğini düşünmezdim, onlardan biri olmak isterdim yalnızca, ötesi yoktu.
Yine anılarımı yoruyorum, hiç bıkmadan.
Yüzüne bakmaya çekindiğim, bakarsam her an dağılıp gidecek duygusunu veren o muydu gerçekten?
Çocukluğumun özlemlerinden midir, bilemem, bana denizi çağrıştıran her şeyi hemen sevdim. Oysa kapkaraydı gözleri, karanlıkta yanıp sönen ateşböceklerini anımsatan kıvılcımlar çakıyordu bakışlarında. Nasıl da yeşiller maviler gördüm ona bakarken, ateşin turuncusu yerine.
Ansızın, bir vadinin dibindeymiş gibi, karanlığın onun için bilinmez ve yabancı kıldığı uzak köşelerde uyanıveriyordu.
Sayfa 108 - Çvr: Şadan Karadeniz
