Moon
@book_vision
Şu anda okuduğu kitap
Biliyor musun az az yaşıyorsun içimde.
Oysaki seninle güzel olmak var.
Örneğin rakı içiyoruz, içimize bir karanfil düşüyor gibi.
Bir ağaç işliyor tıkır tıkır yanımızda.
Midemdi aklımdı şu kadarcık kalıyor..
Sen karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte.
Sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel.
O başkası yok mu bir yanındakine veriyor.
Derken karanfil elden ele..
Görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle.
Sana değiniyorum, sana ısınıyorum, bu o değil.
Bak nasıl, beyaza keser gibisine yedi renk.
Birleşiyoruz sessizce.
"Deli olmak ne demek,bilmiyorum,"diye fısıldadı."Ama deli olmadığımı biliyorum.Başarısız bir intihar girişimi benimkisi,hepsi bu."
Tüm ömrünü bir şeyler bekleyerek geçirmişti zaten;babasının işten eve dönmesini beklemek,sevgiliden gelecek,ama hiç gelmeyen mektubu,yıl sonu sınavlarını,treni,otobüsü,telefonu,tatilleri,tatillerin sonunu beklemek,hep beklemek.Şimdi de,kendisiyle önceden randevulaşmış olan ölümü beklemek zorundaydı.
"Böyle bir şey ancak benim başıma gelebilir.Normalde insanlar en beklemedikleri gün ölürler."
Yaşamı boyunca pek çok kez fark etmişdi Veronika,tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyorlarmış gibi söz ederlerdi,ama işin gerçeği,başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı;çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı.O tür insanlardan nefret ederdi.
Ve gövdemde sizin gördüğünüz değişikliklerle hiç ilgisi yok olanların.Olan her şey ruhumda oluyor.