Bu kadar çok kızınca öfkeden deliye döndüm. Aslında öfkeli değildim, üzgündüm. Ama üzgün olduğumu anlayan kimse yoktu evde. Böyledir, üzgün olduğumuz fark edilmez ama öfkeli olduğumuz hemen fark edilir.
Sıtkı dedenin yerinde olsam heyecandan yerimde duramam. Gerçi Sıtkı dedemin artık yerinde duramayacak bir hali kalmadı, güçlükle yürüyor. Bir odadan öbür odaya geçmesi yarım saatini alıyor. Ama olsun. Gene de heyecanlanıyordur.