Hayatımın en güzel yolculuğuydu oysa. Her adımda, vardığımız her durakta sana doğru aktım Adalet. Benim açımdan nereye gittigimizi önemi yoktu. Yanında olmak yetiyordu. 
Ona bu kadar hızlı alışmam boşuna değildi. Bana tanışmayı öğretmişti. Hakkında hiçbir şey bilmediğim, fakat bütün kalbimle tanıdığımı hissettiğim biriydi.
Çiçekler artık sarı değil. Çiçekler dallardan bir bir düşüyor. Dünyanın bütün ağaçları teker teker kıracak birazdan dallarını. Bir çocuk acıyınca çünkü, her şey, herkes kırılmalı.
Yani başlangıçta elinden geleni yapacak aslında ama nasıl desem, elleri parçalanacak zamanla, elinden bir şey gelmez olacak. Sevilmeyenler çünkü, sevmeyi de bilmezler, beceremezler yani.