Her çocuk gerekli olan ego gelişim sürecine ebeveynlerin, kardeşlerin, bakıcıların ve diğer önemli sevgi ve onay kaynaklarının yarattığı psikolojik atmosferde başlar. Topluma uyum sağlamak, gelişen bilincimizin düzenleyici ilkesi olarak hizmet etmek üzere bir ego (bir 'ben') yaratılmasını gerekli kılar. Ego gelişimi iyi olarak algılanan ve teşvik edilen ile özdeşleşirken, içimizde 'yanlış' veya 'kötü' olanı bastırmamıza bağlıdır. Bu, gelişen kişiliğe kaygıyı bertaraf etmek ve olumlu kabul kazanmak için stratejik bir avantaj sağlar. Biz dünyaya açılırken ego dış etkiler ve deneyimlerin etkisiyle değişime uğrar ve yaşamın ilk yarısı boyunca gelişmeye devam eder.
Yirmi yaşına kadar hayatımızı hangi parçalarımızı çuvalın içine koyacağımıza karar vererek, geri kalanını da o parçaları çıkarmaya çalışarak geçiririz.
Utanç, suçluluk duygusu, gurur, korku, nefret, kıskançlık ve açgözlülük ego inşasının kaçınılmaz yan ürünleridir. Bunlar aşağılık duygusu ve güç dürtüsü arasında kutuplaşmaya yol açar ve egonun ilk özgürleşmesinin gölge taraflarıdır.