sevim
@booksandreco
"Kitap okumak hususi bir sanattır."
-Mustafa Kemal Atatürk
19
öğrenci
24 Ağustos
71 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Şiir dünyasına yolculuk; adı gibi gerçekten şiir dünyasına yolculuk yaptığınız bir kitap.
Daha çok çocuklara hitap edilmek için yazılmış. Kitabın amacı aslında çok güzel. Edebiyatımızda çok önemli yerleri olan onlarca şairin önce hayatını okuyoruz. Hangi şair hangi akımdan etkilenmiş, ne zaman doğup ne zaman ölmüş, nerede doğup nerede ölmüş, nerelerde okumuş, neler yaşamış... Daha sonra o şairlerden birer şiirlerini okuyoruz.
Tek üzüldüğüm bir nokta var ki, bazı şairlerimizin çok daha etkileyici ve anlamlı şiirleri vardı. O şiirlere daha çok dikkat edilerek seçilseydi, on puan vereceğim bir kitap olurdu benim için açıkçası.
Yine de hem çocuklara hem de bizlere, şairlerimizi tanıyabilmek için imkan veren çok hoş bir kitap.
İyi okumalar dilerim...
Küçük Prens'in yazarından başka bir eser, Gece Uçuşu.
Açıkçası ne okuduğumu, neden okuduğumu anlayamadım okurken. Sürekli gece uçuşa çıkan pilotlar ve onların zorluklarını okuyoruz fakat çok sürükleyici olduğu söylenemez. Altı çizilmesi gereken, düşündüren çok fazla cümle vardı. Anlattığı şeyler de güzeldi. Fakat bana pek geçemedi. Kısa bir kitap olmasına rağmen bir türlü de odaklanamadım. Yine de her kitabın bana bir şeyler kattığını düşündüğümden, okuduğuma da pişman değilim açıkçası. Kitaplığımda durmaya devam edecek, çizdiğim cümleleri okuyabilmek için.
Belki de sadece bana geçmemiştir, çünkü beğenen çok da fazla okur var. Siz yine de bir şans verip okuyun derim. Belki benim anlam veremediğim cümlelerde siz kendinizi bulursunuz.
İyi okumalar dilerim...
"Bana her şeyi çok erken anlattılar."
Zezê; haylazın teki. En azından ailesi ve mahallesine karşı... Hani şu hep dediğimiz yaramaz, yerinde durmayan çocuklar var ya, işte onlardan. Oysaki öyle akıllı, öyle zeki bir çocuk ki... Fark edilmeyi bekliyor sadece. Okurken göz yaşlarıma hakim olamadığım bir kitap oldu, beni fazlasıyla etkiledi. Belki de küçük kardeşimin Zezê'ye çok benzediğindendir, bilmiyorum.
Bir çocuğa eğer sürekli sen şeytansın dersen, o çocuk kendisinin şeytan olduğuna inanır. Çocuklar sadece biraz daha ilgi, biraz daha şefkat istiyor. Anlaşılmak istiyor. Onları anlayan, dinleyen bir insan olsun istiyor. Onun farkına varan, aslında nasıl olduğunu gören...
Zezê ailesinin en küçük ikinci çocuğu. Daha sadece 'beş' yaşında olmasına rağmen bütün yük onda sanki... Omuzlarına fazlaca sorumluluk bırakılmış, farkındalık bırakılmış. en ufak bir hatasında 'sen şeytansın' denilmiş. Ne acı...
Çok meraklı, eğitim aşığı... Ve benim için bir hayal kurma üstadı. Bir çocuğun ulaşabildiği en güzel nokta onun, en güzel hayaller onun çünkü.
Zezê'nin portakal ağacının çiçek açtığı gün benim de içimde bir yerlerde bir şeyler koptu sanki. Ben de Zezê'yle birlikte artık çocuk olmadığımın farkına vardım sanki.
Ama ben hâlâ hayal kuruyorum. O meyve veren ağaç hâlâ bir yerlerde benim içimde duruyor, biliyorum. Nefes aldığım müddetçe durmaya devam edecek.
Çünkü bizler hayallerimiz kadar varız...
Okuyun. Kesinlikle okuyun.
Arkadaşlarıyla kart oyunu oynayan, köpeği Kapıcı ile karşılıklı kahve içen, tek başına yaşayan ve bir taksi şoförü olan on dokuz yaşında Ed'in, oldukça sıradan bir insanın hikayesi.
Ama, hiç kimse sıradan değildir.
Olaylar basit bir anlatımla, okuyucuyu yormadan anlatılmış. Akıp gidiyor, siz daha ne ara okumaya başladım demeden bitiyor. Olaylar sürükleyici, karakterler ise fazla ilgi çekici. Hepsi sıradan insanlar olmasına rağmen... Hikayesi geçen karakterler fazla gerçekti, beni en çok etkileyen de bu oldu.
Şans verip okumanızı tavsiye ederim. Kafa dağıtmalık okunabilecek hoş bir kitap.
"Hâlâ iyi biri olmak mümkün."
Sanırım ilk söyleyeceğim şey, kitabın beni tam olarak paramparça etmesi. O zamanlardaki yaşam, sınıfsal farklılıklar, ayrıcalıklar öyle güzel kaleme alınmış ki, her satırı hayranlıkla okudum. Kitabı okumaya başladığınız anda kendinizi kitabın içinde buluyor, yazılan her sahneyi sanki oradaymışsınız ve onları izliyormuş gibi oluyorsunuz. Haftalar öncesinde elime alıp bir sayfa okuyup bırakmıştım, dün tekrardan elime aldım ve sadece bir günde bitirdim 375 sayfayı. Yer yer kafamı kitaptan kaldırıp gözyaşlarımı silmek zorunda kalsamda... Kendimi Emir gibi, kendimi Hasan gibi hissettim. Onlarla birlikte uçurtma uçuruyormuş gibi, o tepeleri tırmanıyormuş gibi hissettim. Kesinlikle bir şans vermeli, okumalısınız.
Ve çok üzülerek söylüyorum ki, bu defa 'hâlâ iyi biri olmak' mümkün olmamalıydı.
