Liska
@booksofliska
Önemli olan kaybettiklerim değil, hatıralarım.
Yaralar iyileşir. Sevgi yaşar.
Biz kalırız...
139 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
10/10
2025 14. kitabı
Bu türde yazılmış birçok kitap ve çekilmiş sayısız film varken Veda, belki ilk başta çok da şaşırtıcı görünmeyebilir. Ama öyle bir anlatım, öyle bir sadelik taşıyor ki… Sanki yazar, kelimeleriyle insanın kalbine dokunmayı değil, sessizliğin içinden geçen duyguları fısıldamayı tercih etmiş. Bu gizemli ve sessiz kurgusu da bana Cassandra dizisini anımsattı, kendisiyle ilginç bir bağım var zaten
⠀
Eser kısacık ama oldukça güçlü. Duyguların yoğunluğu, karakterin çaresizliği ve hayatın o sert gerçekliği sayfalara sinmiş. Ve… son sayfada yazarın kendi cümleleriyle yaptığı açıklama — işte orada gerçekten yazarla tanışıyorsunuz.
"Her ayrılık bir son değil, bazen en derin başlangıçtır."
⠀
Kurgu itibarı ile okuturken insanı hayrete düşüren veya hiç beklenmedik bir kurgu sunan kitap olduğunu söyleyemem fakat kurgunun içerisine yedirmiş olduğu duygu yoğunluğu ve gerçeklikler insanın yüzüne bir tokat gibi çarpıyordu açıkçası. Özellikle Bir Katilin Güncesi adlı kitabından tanıdığım yazarın yazarlığını kanıtladığı bir diğer eser olduğunu düşünüyorum bu kitap için. Bugün bitirdim Aradan birkaç saat geçti fakat hala içimde tuhaf ve buruk bir his var. Kitap iyi mi, evet. Akıl almaz bir kurguya mı sahip, hayır. Tavsiye eder miyim, kesinlikle!
İşte kitaptan seçtiğim birkaç alıntı
Bazı ayrılıklar, bir son değil; sessizce içimizde taşıdığımız bir hikâyenin devamıdır.
Onu unutmadım, sadece onunla yaşamadığım her günü sindirmeyi öğrendim.
Gerçek sevgi, veda ettikten sonra bile kalbinin bir köşesinde yer açmaya devam etmektir.
Unutmak bazen mümkün değil. Sadece alışmak... Sessizliğe, yokluğa, kalpte kalan izlere...
Vedalar kelimelerle değil, bakışlarla başlar.
Reklam
10/10
2025 11. kitabı
“Bedenin zincirlerini kırmak kolaydır. Asıl zincir ruhtadır.”
“Deniz, sonsuzluğun ve yalnızlığın sesiyle konuşuyordu.”
“Artık hiç kimse için yaşamıyordu; sadece kendisi için vardı.”
“Özgürlük... Ne tuhaf, ne korkutucu, ne dehşet verici bir şeydi.”
“O artık sadece anne değil, eş değil, kadın da değil – kendi olmayı öğrenen bir ruhtu.”
“Uyanış”, bireyselliğin ve içsel özgürlüğün kelimelere dökülmüş hali.
Kate Chopin, karakterinin ruhsal çözülüşünü ve yeniden doğuşunu öylesine incelikli, öylesine yalın bir derinlikle anlatıyor ki, okur olarak Edna’nın iç yolculuğuna adım adım eşlik ediyorsunuz. Her sayfada onun zihninin kıvrımlarına dokunuyor, bastırılmış duyguların usulca yüzeye çıkışına tanıklık ediyorsunuz. Toplumsal kalıplar içinde sıkışmış bir kadının, benliğine doğru yaptığı bu sessiz ama sarsıcı yolculuk, yalnızca bir karakterin dönüşümü değil; aynı zamanda hepimizin içsel hesaplaşmalarını hatırlatan bir uyanış. Chopin, bireysel çözümlemeyi müthiş bir sezgiyle işliyor ve karakterinin ruhunu, okurun yüreğine usulca bırakıyor. Demem o ki, bu kitap sonuna kadar tavsiyedir! Ve kesinlikle 10/10
Son bir ekleme, bu kitabı @kurkmaantosuzmadonnaa olmasa muhtemelen hiç bilmeyecektim. Beraber okumanın verdiği keyif bir yana, sayesinde bu kitabı okuma şansını yakaladığım için çok mutluyum. İyi ki varsın cancağzım #okudumbitti
10/10
2025 3. kitabı
Herkese selam!
Uzun bir aradan sonra kaldığım yerden devam etmeye çalışıyorum Cam Şato serisine. Çalışıyorum diyorum çünkü bir türlü okuma rutinini oturtamadım okuldan sonra. Niye böyle oldu, onu da bilmiyorum. Geçen haftalarda sonlara doğru son derece hareketlenen Ateşin Varisi kitabını da tamamladım. Rowan ile tanıştım, o asi karakterin kısmen daha insansı diyebileceğim bir noktaya evrilişi güzeldi. Özellikle Rowan'ın omzuna başını yaslayan Celaena beni duygusal bir okura çevirdi.
Bu kitap, ilk iki kitaba göre daha aksiyonlu olsa da ben ilk iki kitaptan da çok zevk aldım. Bu kitapta da aniden inen hançerlerle daha bir heyecan yaşadım. Ve anca post atabildim! Araya bir Ocak kapanış kitabı sıkıştırıp Şubat'ı 4. kitapla açmayı düşünüyorum.
7/10
Beğendi
·2025 1. kitabı
Uzuun zamandır merak edip kütüphanemde bekleyen kitabı okumak da bu yıla nasipmiş. Açıkçası nasıl bir yorum yapmam gerektiğinden tam emin değilim. Kitap öncelikle benim için oldukça akıcıydı. Nasıl başlayıp bitirdiğimi hiç anlamadım bile. Öte yandan da yan karakterleri silik bulmam, ana karakter ile Bella'nın gerçek dostluk olarak adlandırıldığı bağı çok zehirli bulmam da var... Özellikle kitabın sonuna geldiğimde Bella için üzüldüm çünkü bana kalırsa Bella'nın ne gerçek bir dostu varmış ne de gerçekten sevilmeye değer bir nişanlısı. Batsın öyle yas tutmak dedim! Bu arada, olayların yüzeysel kalması benim de dikkatimi çekti ancak türüne göre ideal bir sayfa sayısına sahip olduğunu düşünürsek bu kurgunun detaylanması bence sıkıcı olurdu. İçinde bulunduğum süreçten midir bilmiyorum ama yoğun olduğum şu dönemlerde gerçekten beni dinlendiren bir kitap oldu. Kitabın türünden hareketle yazarın özgün ve farklı bir şeyler denemiş olması da beni kitaba çekti. Ve evet... Tüm bunların yanında kitabı sevdim. Bu da benim sağı solu belli olmayan okyucu modumdan olabilir...
7/10
2024 34. kitabı
Freida kitaplarını gerçekten seviyorum. Özellikle Hizmetçi serisi son kitaba kadar bende ters köşe etkisi yapmayı başarmıştı. Üçüncü ve son kitap çok sevilmemiş, ben severek okudum ama bittiğinde sonu kesinlikle beni tatmin etmemişti. Neden bilmiyorum ama çok gelişi güzel bir his verdi bana.
Ama kalemi kesinlikle okutuyor. Karakterlerden son ana kadar şüphe edip gerçekten sonunda o kadar mantıklı bir şekilde aklıyor ki... O konuda gerçekten başarılı.
Özetle bir hizmetçi serisinin de sonuna geldik. Umarım "çok sevildi 4'ü yazayım" demez ve tadında bir seri okuduk deriz. Rs'den çıkartsın ve kafa dağıtsın derseniz, okudukça okutsun isterseniz Hizmetçi serisini tavsiye ederim #okudumbitti
Reklam