Əgər sən özünü sevirsənsə, deməli istənilən başqa bir adamı da özün qədər sevirsən. Başqasını özündən az sevincəyə qədər, özünü dərindən sevməyi bacarmazsan. Lakin, həm özünə, həm də başqalarına sevgini taraz vəziyyətdə saxlamağı bacarsan, yalnız o halda hər kəsi 1 nəfər kimi sevməyə müvəffəq olarsan və bu 1 nəfər həm Tanrı, həm də insandır. Beləliklə, özünü sevərək başqalarını da sevən insan dâhi və müəkəmməldir.
İçinde bulundukları duruma göre sürekli en iyi seçimleri yapanlar tıpkı pokerde olduğu gibi hayatta da öne çıkarlar ve illâ da en iyi kartları çekmiş olmaları gerekmez.