Ayşe Yılmaz
@booksthatmark
Reklam
Uzun aile hikayelerini, anlatılarını severim sevmesine de sonu bu kadar hüzünle bitmese..ölümler, kayıplar, değişimler yaşanır, isimler unutulur..Buddenbrooklar’da da durum bu..hele Thomas ve Hanno Buddenbrook! Nerdeyse ağlattı beni, içime oturdu varlıkları..
Ya bana onların hikayesini capcanlı, gerçekmiş gibi geçiren yazara ne demeli!
Thomas Mann..
“Demek ki insanların bizim acımıza saygı duymasını ölüm sağlıyor, en hazin acılar bile ölümle saygınlık kazanıyor.”
Saatleri Ayarlama Enstitüsü okumaya kıyamadığım kitaplardandı. Ne demek bu? Hani en sevdiğiniz yemeği, tatlıyı en sona bırakmak, ya da bitecek diye yemeye kıyamamak gibi..
Tanpınar üslubu ve anlatımının zenginliğiyle en sevdiğim yazarlardan.. sanatıyla, müziğiyle, köklü geleneğiyle bir medeniyet merkezi olan İstanbul’u anlatışını , değişim ve dönüşümleri anlamlandırma çabasını, bir toplumun yaşadığı sancılı geçiş sürecini yorumlama biçimini ve dahasını ondan okumayı seviyorum.
SAE de bir zirve oldu benim için onun yazınında. Üzerinde bolca akademik çalışma yapılmış, üstadların hakkında yazıp çizdiği, nefes tükettiği bir eser hakkında sıradan bir okur olarak yorum yapmak haddim değil. Sadece tadı damağımda kalan bu lezzetli
eseri bize bıraktığı için ve benim de bunu okuyabildiğim için minnettarlığımı belirtirim.
“İnsan insana, insanlara hangi derdini anlatabilir? Yıldızlar birbiriyle konuşabilir, insan insanla konuşamaz.”
Reklam