“Çok sakinim. İsterse aylar, yıllar gelsin daha;hiçbir şey vermem artık;artık benden hiçbir şey alamazlar.Öylesine yalnızım,öylesine bir beklediğim yok ki,karşılarına pervasızca çıkabilirim.Beni bu yılların içinden geçiren hayat,ellerimde,gözlerimde hala.O hayatı yenebildim mi, bilmiyorum.Ama var oldukça,içimdeki o “ben” diyen şey,istese de istemese de, kendine bir yol bulmaya çalışacak o hayat.”