"Nevrozlu sevginin temel koşulu 'aşıkların' her ikisinin ya da içlerinden birinin anne ya da babaya bağlı kalması; erişkin yaşta, küçükken anne ya da babasına karşı duyduklarını, korkularını, onlardan beklediklerini sevgilisine yöneltmesidir. "
İnsan sevgisi bundan da öte kişinin ailesiyle olan ilişkisine doğrudan bağlıdır ve son çözümlemede içinde yaşadığı toplumun yapısına dayanmaktadır. Eğer toplum yapısı bir otoriteye boyun eğiyorsa -;otorite ister açık ve seçik görülsün, ister piyasa ve kamu düşüncesiyle genel olsun- onun Tanrı kavramı çocukça olacak, olgunlaşmış kavramdan çok uzaklarda bulunacaktır.
Çocuk sevgisi, "Seviyorum çünkü seviliyorum" ilkesine dayalıdır. Büyüklerin sevgisinin ilkesi "Seviliyorum çünkü seviyorum"dur. Olgunlaşmamış sevgi "Seni seviyorum çünkü sana ihtiyacım var" der. Olgunlaşmış sevginin söylediği ise "Sana ihtiyacım var çünkü seni seviyorum"dur.