Kader DEMİRTAŞ
@bordokravat
14 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
Bir halk masalı okuyormuş gibi akıcı okunurken neredeyse her cümlenin altını çizdirecek kadar da günümüz dertlerini somutlaştıran bir anlatım… Çok beğendim, çok düşündüm, çok çizdim, eşleştirdim. Bana yeni düşüncelerin kapılarını açtırdı. Sarı karınca kim, kırmızı karınca kim, hünhüd kim, fil kim…? Bunları düşünerek ve aslında çoğu eleştirinin farkında olmama rağmen yine de “Vay beee” dediğim cinstendi. İnsana dokunmadan insanı ve toplumu eleştirmiş yazarımız. Okuyunuz. Pişman olmayacaksınız.
Filler Sultanı ile Kırmızı Sakallı Topal KarıncaYaşar Kemal · Yapı Kredi Yayınları · 202515,7bin okunma
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İtiraf: Bazı kitaplarda kararsız kaldığım için incelemesini yapmaktan kaçıyorum. Bunda da öyle olacaktı ama kaçmayı doğru bulmadım. Beraber karar veririz en kötüsü ve hatta en güzeli.
Bir arkadaşım bana demişti ki: “Ergenliğe adım atan, duygularını tanımaya çalışan çocuklar için onları anlayan dilden bir kitap yazsana. Alanda bununla ilgili eksiklik var demek ki.”
Miyase Hanım ( @miyasesertbarut ) o eksikliğe de güzel bir dokunuş yapmış. Kahramanlarını lise öğrencilerinden, davranışları onların içinden geçirdikleri ama yapmaya çekindiklerinden, düşüncelerini dışavurmaya kâh anlamazlar zaten diyerek gerek görmediklerinden kâh bastırılırlar diye içlerinde tuttuklarından, okudukları kitapları bile büyüklere saçma gelen ama yeni neslin moda ettiklerinden seçmiş. Gerçi Death Note şimdiki nesilde var mı bilmiyorum, 10 yıl önce revaçtaydı.
Velhasıl onların duygu, düşünce, davranış ve söylemlerine tercüman olmayı başarmış Miyase Hanım. Eline, emeğine sağlık.
Peki öğretmen olarak okutup okutmamakla ilgili yorumun nedir?
Çok kısa ve net: Kendileri ulaşır, okumak isterlerse bırakın okusunlar. Ama tavsiye etmek ya da toplu olarak sınıfta okutmak şahsen yapacağım bir şey değil. Kitap karakteri ile benzeşim kurup özenti davranışa yönelme olabilir.
Şu notu özellikle düşmek istiyorum: Şimdilerde moda olan Wattpad kitaplarını okuyan, kitapçılardan kapış kapış alan gençler var. Benim öğrencilerimden benden isteyenler de oldu. O kitapların içinde geçen sakıncaları okuduklarını varsayarsak Miyase Hanım’ın kalemi de kültür aktarımı da bu kıyasa bile yakışmaz. Gençlik için kitap arıyorsak bu kitaba bakmak yerinde olur.
Kazanımlar: Ergenlik dönemi kişilik bunalımı için, kalıp güzellik yargıları içinde kendisini aykırı gibi hatta “çirkin” gibi gören anlayışa karşı “Herkes bireysel
Ne zamandır çocuk kitabı okumaları yapıp incelemeler yaptığımı biliyorsunuz. Monte Cristo Kontu’nun da bu sebeple önce iki ciltten oluşan takımını okumadan önce çocuklar için yazılmış olan eserin diline, anlatımına, bir sakıncası olup olmadığına bakmak istedim. Bir sonraki ay okuma listeme de kendim için iki ciltli halini ekleyeceğim.
Kitabın incelemesine gelecek olursam eğer genel olarak sürükleyici ve okumayı sevdirici bir hikaye barındırdığını söyleyebilirim. Başlarda Dantes’in Fernand ve Mersedes ile olan muhabbetleri, hapse girişi çocuklar tarafından pek anlaşılamayacak gibiyse de bunun farklı bir kültürden alıntı olmasından kaynaklandığını sanıyorum. Hapse girdiği andan itibaren yaşanan hikayelerin ise çocukların sürükleyici hikaye arayışına uygun olmuş. Uzun uzadıya betimlemeler yoktu. Çocukların seviyesine göre bir uzunlukta hikaye keyifle aktarılmış. Tanrı yerine Allah denmesine biraz eğlenmiş olabilirim ama bu çok şahsî bir yorum. :)
Değerler eğitimi açısından bakacak olursak da… “Çocukların toplumdan beklediği adalet duygusunu baltalar mı acaba?” diye sorguladım açıkçası. Dantes’in eninde sonunda baht açıklığı mı desek ilahî adaleti yakalaması mı desek artık her neyse, hak ettiğini bir şekilde geri kazanması güzel elbette ama sonuçta onu haksız yere içeri atan toplum, onun yasal olmayan yollardan hapisten kaçması ve birden hapis arkadaşının çok da aklıselim olmadan kendisine hazinesini bırakması pek gerçek toplum yapısına uygun gelmedi. Tabii bir macera romanından illa ki bekleyeceğimiz şeyler değil belki ama yine de değerler eğitiminin kazanımı açısından sorgulanması gerekebilir. Sizler de okuduysanız bu sorgulamalarım üzerinden fikir paylaşır, yorum yaparsanız sevinirim. Okuyanlar lütfen yoruma…
** ”Çılgınlığıyla sıradan insanların ancak hayal edebileceği maceralar yaşamıştı.”
Bu cümle kitabın özeti gibi. Kitabın arka kapağında da söylendiği gibi yazar ile başkahraman arasında oldukça benzerlik var. Deniliyor ki yazar kendi hayatını alaya almak için yazmış. Gerçekten de öyle. Maceraların başlamasından bitmesine kadar yaşanan her şey gerçek bir zemini olmadan ilerleyen bir dizi olaydan ibaret. Bu alanda uzman olmayan biri olarak kişisel fikrim temelsiz hayal ürünü hikayelerin boş bir şekilde anlatıldığı yönünde. Takipçilerim (her ne kadar önemsemeseler de:) bilirler ki ben temelsiz ve önermesiz kitaplardan hoşlanmam. Bir faydası olmalı. Bu kitabın bizim için önemli faydası bu maceralar dizisi ile kitap okuma alışkanlığı olmayan çocuklarımıza sıkılmadan okuyabilecekleri bir akış sunması.
Not: Eğer çocuk gerçekçi ve sorgulayan biri ise “Bu ne ya?” sorgulamasına girer benden söylemesi.
Sakınca: Yok.
Sınıf Seviyesi: 5-6
Özet:
Alonso Kişot adındaki başkahramanımız çok fazla şövalyelik romanı okuyan birisidir. O kadar ki artık bunları gerçek sanıp kendisi de bir şövalye olmak için harekete geçer. Zırh yaptırır, hizmetkar (Sanço Pança) edinir ve yola koyulur. Bu yolun amacı macera arayışıdır. Maceralar boyunca, tabiricaizse, her önüne çıkana “Ben şövalyeyim, dur!” diyerek sataşır. Bu maceralar dillerde dolaşır ve ünlü olup kitaplaşır. Köyündeki peder, berber gibi karakterler bu yaptığı saçmalıklardan onu döndürmeye çalışır. En son köydekilerden biri bir şövalye kılığına girip ona “Yenilirsen bir yıl şövalyeliği bırakacaksın.” diyerek meydan okur. Ve Don Kişot yenilir. Yenilgi sonucu evine döner. Evinde 6 gün boyunca uyuyup uyanınca aklı başına gelir ve ölür.
Benim bu tarz kitapları önermesiz ve boş görmeme katılıyor musunuz?
İhsan Oktay ANAR'ın kalemi ile tanıştığım ilk kitabı... Bu zamana kadar neden tanışmamışım, dedim. Tarih, coğrafya, bilim, felsefe, dilencilik, askeriye... Ne ararsanız var. Hem dolu hem girift bir anlatımla kitabı oluşturan yazar bizleri zaman zaman karanlığa/boşluğa düşürürken birden gerçeklerle yüzleştiriyor. Masalsı bir anlatımla mı karşı karşıyayız, derken birden kendimizi hayatın "Acaba böyle mi ya?" diyeceğimiz sorgulamaları içinde buluyoruz. Boşluğun ikiye bölünmesi, bir tarafın karanlık olması, bir tarafın para olması... O paranın da hayat boyu dünyayı satın almaya çalışması... Oldukça derin bir anlatımdı.
Ancak okuyucuları için bir küçük tavsiye; ara vererek okumayınız. Zira zaten girift olan anlatım bir yerde kopuyor. Çünkü yazar kitabın başında anlatımını yaptığı karakterleri kitabın sonuna kadar karşımıza çıkarta çıkarta ilerlemiş. Unutmak kitaptan alacağınız keyfi etkileyecektir.
