“Eğer bir şeyi ‘bütün’ olarak görebilirsen” dedi. Hep güzelmiş gibi görünür. Gezegenler, yaşamlar.. Ama yakından bakıldığında Dünya yalnızca toz ve kayadan oluşur. Günden güne yaşam daha da zorlaşır, yorulursun, ritmi kaçırırsın. Uzaklığı ararsın, ara vermeyi. Dünya’ nın ne kadar güzel olduğunu görmenin yolu, onu Ay’ ın gözünden görmekten geçiyor. Yaşamın ne güzel olduğunu görmenin yolu, ona ölümün bakış açısından bakmaktan geçiyor. Işık, karanlığın sol elidir. Karanlık da ışığın sağ eli. İkisi birdir. Yaşam ve ölüm yan yana yatarlar birlikte olan sevgililer gibi. Tutuşmuş eller gibi. Sonuçla, yol gibi.
Ursula K. Le Guin
“Ruhani yaşam, sevgiden başka bir şey değildir. İnsan, iyilik yapmak, yardım etmek ya da birini korumak istediği için sevmez. Böyle davranırsak, gelecek için basit bir şeyi hedeflemiş oluruz ve kendimizi eli açık ve bilge kişi olarak görürüz. Bu davranışın sevgiyle hiç ilgisi yoktur. Sevmek, başkasıyla birleşmek, onda Tanrı’nın kıvılcımını keşfetmektir.”