İnsanları kırıyorum.
Hele benden hoşlanan insanları.
Hepsini kendimden uzaklaştırıyorum.
Hak etmiyorum gibi geliyor çünkü.
Bu yüzden kavga bile etmişliğim var.
Bilmiyorum.
Neden böyle olduğumu da çözemedim açıkçası.
İçimden geçenler değil mesela o kavgalardaki sözlerim.
O an sadece karşımdaki kişiyi kendimden soğutmaya odaklanıyorum.
Ben üzerim çünkü, buna eminim.
Kendimi bile mutlu edemezken,
Başka birini mutlu etme ihtimali...
Ne bilim.
Garip.