Ne güzel de söylemiş Cemal Süreya;
Madem milyarlarca ihtimal varken rastladık birbirimize.
Kal böyle değişme, gitme, bitme, yaşlan benimle...
Böyle gitme nolur
Biraz yanımda otur
Diyemedim...
Başını yasladaydım omzuna
Ağlasaydım
Öpüp koklasaydım
Yapamadım...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
GitmekEdebiyat
Bugünlerde herkes gitmek istiyor.
Küçük bir sahil kasabasına,
Bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara..
Hayatından memnun olan yok.
Kiminle konuşsam aynı şey..
Her şeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.
Öyle “yanına almak istediği üç şey” falan yok.
Bir kendisi.
Bu yeter zaten.
Her şeyi, herkesi götürdün demektir.
Keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
Ama olmuyor.
Hadi kendimize razıyız diyelim, öteki de olmuyor.
Yani her şeyi yüzüstü bırakmak göze alınmıyor.
Böyle gidiyoruz işte.
Madem sensin o.
Madem sevmeksin, gülmeksin, yaşamaksın.
Madem yüzün yüzümde, sesin sesimde, yüreğin yüreğimde.
Madem milyarlarca ihtimal varken rastladık birbirimize.
Kal böyle değişme, gitme, bitme, yaşlan benimle...
"Madem milyarlarca ihtimal varken rastladık birbirimize,
kal böyle değişme, gitme, bitme, yaşlan benimle."