onların kalpleri de
seninki gibi sanıyorsun
herkes o kadar yumusak
o kadar şefkat dolu olamaz oysa
#oldukları gibi
görmüyorsun insanlari
olabilecekleri gibi
görüyorsun#
kendinden veriyor, veriyorsun
onlar her seyini çekip alincaya
ve için bombos kalincaya dek..
Çeviriden notlar;
“Sevgililerine, arkadaşlarına benden bahset
Onlara o siyah gözlü kızdan ve bu aptalca rüyadan bahset
Ben, ben sadece sana ulaşacak hikayeler yazmak istiyorum.
Hepsi bu
Burada, burada, burada, ben buyum
Buradayım, açığa çıksam bile, evet korkuyorum
Buradayım, hem seste hem de sessizlikte
Bana bak, ya da en azından benden geri kalanlara”
"Sevisirken iç içe geçen, soluklari karisan, birbirine en yakin hale gelen insanlarin, sonradan bu kadar yabancılaşmasına, hatta can yakmaya çalismasina hep hayret etmisimdir. Önce en büyük haz, sonra en büyük can yakma, ne tuhaf."
Bir seyler yapiyorum, yürüyorum, konusuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptigim isleri sürdürüyorum ama nasil anlatsam, bir bosluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.