Biz çocukların bağrımıza bastığımız acıyı da, bu acının gözyaşı bile dökemeyeceğimiz kadar büyük özlemlerle nasıl ömür boyu sürdüğünü de çok iyi bildiğimi sanıyorum. Atan kalbin her sarsıntısında sımsıkı tutuyoruz bu acıyı, yapıyoruz bunu: Bu bana ait, bu bana ait, bana ait bu.
Bir roman yazdığında onu baştan yazabilirsin, ama biriyle yirmi sene birlikte yaşadıysan roman budur zaten, o romanı başka kimseyle yazamazsın bir daha!