Kitap Patikası
@brctsdln
İyi kitaplar okumak, geçmiş yüzyılların en iyi insanlarıyla sohbet etmek gibidir.
-Descartes
Birinin her an ölebilme ihtimalinin hissedildiği bir evde nasıl yaşanır bilmiyorum. Her şey olması gerektiği gibi mi devam etmeli? Müzik dinleyebilir miyim mesela? Bir sigara sarıp televizyon izleyebilir miyim? Ara ara yürüyüşe çıkabilir miyim? Fotoğraf çekebilir miyim? "Hayat devam ediyor" sözü böyle anlar için mi, yoksa ölüm sonrasındaki mutluluklar için mi vicdanımızı temizliyor?
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Evde ayakkabıyla dolaşılmaz, evde yüksek sesle müzik dinlenmez, koşulmaz, herkesin içinde ağlanmaz, en sevdiğin dizinin yeni bölümü babanın ekonomi haberlerine denk gelirse izlenmez, sigara içilmez, aşık olunmaz, kimi sevdiğin söylenmez, kimden nefret ettiğin anlatılmaz, uygunsuz bir saatte acıkırsan yemek yenmez, uykun yoksa bile babadan sonra yatılmaz, erken uykun geldiyse uyunmaz, pijamayla oturulmaz, ayıp. Evde ne yapılır peki? Bir evin ev olması için ne gerekir?
İlk panik atak her zaman çok zordur. Anlamlandıramadığın bir korku tüm bedenini ele geçirir, bedeninden bir an önce kurtulmak istersin ama aynı zamanda bedeninin kontrolünü kaybettiğin ve her an ölebileceğini düşündüğün için de ona sıkı sıkıya tutunursun.
Ölümün nefreti silip götürdüğü, insanı kendine getirdiği, geride kalanların birbirinin kıymetini bilmelerini sağladığı zırvaları yalan. Ölüm, birini affetmemeyi kafaya koyduğunuzda sizi o nefretle bilenmekten ve içinizdeki uçurumları büyütmekten başka bir işe yaramıyor.
Gerçek özgürlük, şartlar ya da konumlar ne olursa olsun bireyin yaşamının her alanına taşıyabildiği özgürlüktür. Benim özgürlüğüm ise herkesten uzakta inşa ettiğim bir kulenin içinde kilitli. O kuleden bir adım bile dışarı çıksam hiç de özgür olmadığımı fark ediyorum.