Birbirinizi bu kadar seviyorsanız, toplumsal kurallara ve kuruntulara aldırmayınız. Ne pahasına olursa olsun sevdiğinizi yanınıza alın, bir süre için bile olsa mutlu olursunuz. Ötesi önemli değil, doğacak sonuçlar ikinci planda kalır.
Bu odanın karanlığında hüzünlü saatler geçirmiştim, insanın kendisiyle baş başa kaldığı, pişmanlıklarla, geçmişe dair vicdan azaplarıyla kıvrandığı kaçınılmaz saatler.
Bu kadar ileri gitmek için korkunç bir bencillik düzeyine erişmek gerektiğini söyleyebilirsiniz. Ben de aksini iddia etmiyorum ama artık insanın hayatta hoşuna giden ne varsa yapması ve hayat denilen bu tatsız yemeğe mümkün olduğunca baharat katmak gerektiğini düşünüyorum.