Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
192
Basım Tarihi:
Nisan 2021
İlk Yayın Tarihi:
1879
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Adı:
Aziyadé
Orijinal Dil:
Fransızca
ISBN:
9786254053214
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
11 diğer baskı · Tümünü Göster
Aziyade
993 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Nisan 2021 · 192 s.
Aziyade
80 okunmaKapı Yayınları · Ocak 2013 · 185 s.
Aziyade
36 okunmaKapra Yayıncılık · · 200 s.
Aziyade
31 okunmaOğlak Yayıncılık · 5 Haziran 2003 · 219 s.
Aziyade
25 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Nisan 2021 · 192 s.
Aziyade
23 okunmaEngin Yayıncılık · 1995 · 211 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
“AZİYADE”
Aziyade, Fransız deniz subayı 
Pierre Loti’nin Osmanlı topraklarındaki görevi sırasında yazdığı ilk kitaptır. Çok eski bir kitap bu aynı zamanda (1879). Orijinali Fransızca dilindedir (Aziyadé); kitap daha sonra önce Osmanlı alfabesiyle yayınlanmış, son olarak da Cumhuriyet döneminde Latin harfleriyle modern Türkçeye aktarılmış.
Kitaptan önce ben biraz yazardan bahsetmek istiyorum. İstanbul-Eyüp Sultan’da müthiş manzaralı Pierre Loti Tepesi’ne ve bir Kafe’ye adını veren bu insan, aynı zamanda bir yazardır. Görev yıllarında Fransa’dan Türkiye’ye gelir ve Eyüp’te yaşamaya başlar. Türk dünyasına hayranlığı nedeniyle kendi ülkesi ve Batı tarafından karalanır (hatta Nazım Hikmet gibi bazı şairler onu casus olarak da görmüşler, bkz. onun ‘Şarlatan Pierre Loti’ adlı şiiri).
Neyse, Milli Mücadele döneminde Anadolu’daki direnişe destek vermesi ve kendi ülkesi Fransa’ya ağır bir dille eleştirmesiyle bizim ülkemizin ilgisini kazanmış. Asıl adı Louis Marie Julien Viaud olan Loti, daha sonra adını değiştirerek ‘Arif Ussam Efendi’ olarak ülkemizde yaşamış.
Bu kitapta da Loti’nin Türkleşmesine şahit oluyoruz. Pierre Loti’nin Türkçemizi öğrenme çabaları, okurken tebessüm ettiren satırlardı.
Tabii bunda en büyük etken, kitapta adı geçen bayan kahramanımız olmuş. Kitabın konusuna geçersek; bir İngiliz savaş gemisiyle 1876’da Selanik limanına gelen roman kahramanı aracılığıyla yazar, kendi yaşam öyküsü ile kurmaca arasında bu kitabı yazar. Orada Çerkez kızı Aziyade’yi görür ve aşık olur. Selanik’te başlayan ve daha sonra İstanbul’da devam eden bu ilişkiyi, gün gün ve mektuplar tadında okuyoruz. Aynı dili konuşamayan, ama aynı kalp dilini konuşan bu iki insan ve bir de aralarında Türkçe–Fransızca Çevirmen Samuel vardır, Loti’nin en güvendiği insan. O sadece bir Tercüman değil; ilişkininTarıh edebiyat Anı mektup günlük
Aziyade, Fransız deniz subayı Pierre Loti’nin Osmanlı topraklarındaki görevi sırasında yazdığı ilk kitaptır. Çok eski bir kitap bu aynı zamanda (1879). Orijinali Fransızca dilindedir (Aziyadé); kitap daha sonra önce Osmanlı alfabesiyle yayınlanmış, son olarak da Cumhuriyet döneminde Latin harfleriyle modern Türkçeye aktarılmış.
Kitaptan önce ben biraz yazardan bahsetmek istiyorum. İstanbul-Eyüp Sultan’da müthiş manzaralı Pierre Loti Tepesi’ne ve bir Kafe’ye adını veren bu insan, aynı zamanda bir yazardır. Görev yıllarında Fransa’dan Türkiye’ye gelir ve Eyüp’te yaşamaya başlar. Türk dünyasına hayranlığı nedeniyle kendi ülkesi ve Batı tarafından karalanır (hatta Nazım Hikmet gibi bazı şairler onu casus olarak da görmüşler, bkz. onun ‘Şarlatan Pierre Loti’ adlı şiiri).
Neyse, Milli Mücadele döneminde Anadolu’daki direnişe destek vermesi ve kendi ülkesi Fransa’ya ağır bir dille eleştirmesiyle bizim ülkemizin ilgisini kazanmış. Asıl adı Louis Marie Julien Viaud olan Loti, daha sonra adını değiştirerek ‘Arif Ussam Efendi’ olarak ülkemizde yaşamış.
Bu kitapta da Loti’nin Türkleşmesine şahit oluyoruz. Pierre Loti’nin Türkçemizi öğrenme çabaları, okurken tebessüm ettiren satırlardı.
Tabii bunda en büyük etken, kitapta adı geçen bayan kahramanımız olmuş. Kitabın konusuna geçersek; bir İngiliz savaş gemisiyle 1876’da Selanik limanına gelen roman kahramanı aracılığıyla yazar, kendi yaşam öyküsü ile kurmaca arasında bu kitabı yazar. Orada Çerkez kızı Aziyade’yi görür ve aşık olur. Selanik’te başlayan ve daha sonra İstanbul’da devam eden bu ilişkiyi, gün gün ve mektuplar tadında okuyoruz. Aynı dili konuşamayan, ama aynı kalp dilini konuşan bu iki insan ve bir de aralarında Türkçe–Fransızca Çevirmen Samuel vardır, Loti’nin en güvendiği insan. O sadece bir Tercüman değil; ilişkinin
Bu kitap kesinlikle sadece bir roman değil, eski İstanbul’un o puslu, hüzünlü sokaklarında yaptığım bir zaman yolculuğu gibi. Kitabı bitirdiğimde üzerimde bıraktığı o yoğun melankoli hissini tarif etmek gerçekten güç.
Kitabı okurken kendimi 1870’lerin İstanbul’unda, Eyüp’ün sokaklarında ya da Boğaz’ın serin sularında geziniyormuş gibi hissettim, zaten İstanbul'u bilenler de bilmeyenler de Pierre loti'nin İstanbul için ne kadar önemli bir isim olduğunu bilir. Tam olarak bu nedenle İstanbul'dan ne derece aşkta bahsettiğini tahmin edebilirsiniz.
Loti’nin, kitaptaki adı Arif bu arada. Adam zaten kendini Türklüğe adamış müslümanlığa adamış, çevresindeki insanlarda ona Arif ismiyle sesleniyormuş, bir yabancı olmasına rağmen bu topraklara duyduğu o derin aidiyet duygusu inanılmaz gerçekten.
Loti aşık olduğu Çerkez güzeline olan duygularını yazmış, ama aslında hikaye, imkansız bir aşktan çok daha fazlasını anlatıyor, bir adamın kendi benliğini bir başka kültürde, bir başka dilde ve en nihayetinde bir kadının gözlerinde aramasını izliyoruz. Aziyadenin o gizemli, hüzünlü ve sessiz varlığı, kitabın her sayfasında bir gölge gibi sizi takip ediyor.
Ablasıyla olan mektupları, kendi kültürüne olan yabancılaşması cidden okumaya değer. Ama bu kitabı herkesin seveceğini düşünmüyorum. Daha önce 
Yeşil Cami adlı kitabında da benzer şeyleri okuyup sevmiştim. Çünkü tasvirler o kadar canlı ki nargile dumanının kokusunu, ahşap konakların gıcırtısını ve eski İstanbul'un imrenilen o havasını soluyabildim. Loti’nin Eyüp sırtlarındaki o meşhur kahvede oturup Haliç’e bakarken hissettiği o yalnızlığı, kitabı kapatınca hissettim sanki.
Bir arkadaşım 
Doğudaki Hayalet devam kitabı olduğunu söylüyor, ama bir kurgu esere göre çok farklı bitti, muhtemelen ilerleyen günlerde okuyup göreceğim.. keyifli
Yeşil Cami adlı kitabında da benzer şeyleri okuyup sevmiştim. Çünkü tasvirler o kadar canlı ki nargile dumanının kokusunu, ahşap konakların gıcırtısını ve eski İstanbul'un imrenilen o havasını soluyabildim. Loti’nin Eyüp sırtlarındaki o meşhur kahvede oturup Haliç’e bakarken hissettiği o yalnızlığı, kitabı kapatınca hissettim sanki.
Bir arkadaşım Doğudaki Hayalet devam kitabı olduğunu söylüyor, ama bir kurgu esere göre çok farklı bitti, muhtemelen ilerleyen günlerde okuyup göreceğim.. keyifli
8/10
Beğendi
·2025 15. kitabı
#OkudumBitti
#Aziyade
#PierreLoti
#TürkiyeİşBankasıKültürYayınları
Aziyade, edebiyat dünyasında Pierre Loti adıyla bilinen Fransız deniz subayı Julien Viadu'nun 1879 yılında yayımlanmış ilk eseri. İstanbul hayranı olan Loti birçok kez gidip gelmiştir. İstanbul'da Eyüp Sultan'da yaşayan yazarın ismi bir kahvehaneye verilmiştir. Kahvenin olduğu yer Pierre Loti tepesi olarak tanınır. Loti Türk dostu olarak bilinse de bazı aydınlar tarafından, Türklere acıyarak baktığını düşünürler.
Gidip gezdim şahane bir yer, İstanbul'u kuşbakışı izlemek müthiş bir duygu. Huzur duyuyor insan, arkan yemyeşil bir alan önün boğaz manzarası. Ayağınız düşerse İstanbul'a gezi planınıza orayı da eklemeyi unutmayın. Şarkısı bile var. "Sana dün bir tepeden baktım ey aziz İstanbul" İşte o tepe, bu tepe.
Gelelim kitaba
Bir gemiyle görevli olarak Selanik'e gelen subay Pierre Loti sık sık gezintiye çıkar. Sokaklarda dolaşırken bir kafesin arkasından bakan yemyeşil bir çift göze meftun olur. 1876'lı yıllar bir hanımla görüşüp, konuşmak ne mümkün. Bir yolunu bulup görüşür, gördüğü gözler on yedisinde olan Aziyade' nindir. Aziyade esir olarak satılmış, üç eşi olan bir adamın dördüncü zevcesidir.
Loti'nin görev yeri değişir,gemi İstanbul'a gider. Arkasından Aziyade 'de gidecektir.
O yıllarda Doğu Sorunu, Tershane Konferansı, anayasa devrimi, Osmanlı Rus Savaşı' nı kapsayan siyasal ortamın içinde, Müslüman, Müsavi, Hristiyan birlikte yaşamakta. Bir tarafta Aziyade, Loti aşkı anlatılırken diğer tarafta Türkler ve Tüekiye' nin içinde bulunduğu sosyal, kültürel, siyasi yapı anlatılmakta.
Aziyade hizmetliyle birlikte İstanbul'a gelmiştir. Eyüp'e yerleşen Loti ile sık sık görüşür. Bu görüşmeler geceleri ve çok sıkı tedbirler alınarak gerçekleşir. Günden güne alevlenir aşkları. Loti'nin adı da Arif efendi
Hüzünlü Bir Doğu Masalı ÜzerineMelankoli
Pierre Loti’nin oryantalist bakış açısıyla kaleme aldığı bu eserinde, 19. yüzyıl İstanbul’unun sisli sokaklarında imkansız ve derin bir aşkın izini sürerken, Osmanlı’nın son dönemindeki o büyüleyici atmosferi adeta damarlarımda hissediyorum. Yazarın melankolik dili ve Aziyade’ye duyduğu tutku, okuru sadece bir gönül macerasına değil, aynı zamanda tarihin tozlu sayfaları arasında hüzünlü ve estetik bir yolculuğuna çıkarıyor.
Öncelikle kitabın konusunu beğendim, sıkılmadım, akıcıydı, yarı otobiyografik bir kitap güzel sevdim fakat Pierre Loti’ ye gelen mektupları okumaktan yoruldum ablasının gönderdiği mektuplar hariç. Mektuplar tabiki çoğu kez olayı anlamama yardımcı olup bir sonraki sayfaya geçmek için heyecanlandırdı ama arkadaşı (Aziz’i) olan Plumkett çok fazla sıkıcı ve uzun uzadıya yazmıştı bu beni sıktı. Ama genel olarak doğu kültürünü anlattı tarih severlerin çok beğeneceği bir kitap. Ayrıca Pierre Loti kendi yaşam öyküsü ile kurmaca arasında gidip geldi Çerkez güzeli Aziyade’yle olan aşklarını bayılarak okudum. Aziyade onu çok güzel severken onun davranışlarına çoğu kez kızsam da bu zaman da böyle aşk imkansız dedirtti bana. Teşekkürler 1k keyifli okumalar. (: Aziyade
Pierre Loti kendi yaşam öyküsü ile kurmaca arasında gidip geldi Çerkez güzeli Aziyade’yle olan aşklarını bayılarak okudum. Aziyade onu çok güzel severken onun davranışlarına çoğu kez kızsam da bu zaman da böyle aşk imkansız dedirtti bana. Teşekkürler 1k keyifli okumalar. (: AziyadeAZİYADE-kitap yorumuRoman
Konusundan kısaca bahsedersem:
Aziyade, yarı otobiyografik bir eser. Yazarımız gerçekte Birçok kez İstanbul'da bulunmuştur, İstanbul'a ilk kez 1876 yılında bir Fransız gemisiyle, görevli subay olarak geldi. Loti, Osmanlı yaşam biçiminden etkilendi ve pek çok eserinde bu etkiyi gösterdi. Aziyadé adlı romanına adını veren kadınla burada tanıştı. Kimi aydınlar onun gerçekten bir Türk dostu olduğuna inanırken, kimileri de onun aslında Osmanlı'nın zayıf ve geri kalmış hâlini acıyarak sevdiğini savunuyorlardı.
Kitapta Loti karakteriyle gözler önüne serilen karakter aslında yazarımızın hayatından kesitleri de barındırıyor.
Loti Selanik sokaklarında gezerken bir çift yeşil göz(aziyade'nin gözleri) ile karşılaşmasıyla çok etkilenir ve daha sonrasında ikisi arasında bir aşk başlar. Bu aşk gizlidir çünkü Aziyade 4 hanıma sahip bir adamın cariyesidir aynı zamanda. Kitap boyunca Loti'nin Türkiye hakkındaki düşünceleri, türk halkının özelliklerini detaylıca, Aziyade ile olan aşkını, türk arkadaşlarını ve ülkesini bırakıp gelmesine karşın osmanlıya ve türklere duyduğu sempatiyi okuyoruz.
Öncelikle kitabı çok beğendiğimle başlamak istiyorum. Gerçekten tarih içeren, dönem kitapları hep ilgimi çekmiştir zaten ve bu yüzden bu kitabı da çok beğeneceğimi biliyordum. Beklentimi karşıladı diyebilirim ki büyük beklentiyle başlamıştım.
Kitabın yarı otobiyogrofik oluşu daha çok ilgimi çekti diyebilirim. Yazarla ilgili biraz araştırma yaptım ve gerçekten türklere duyduğu sempatiye çok şaşırdım. Aziyade gerçekte Hatice diye bir kadınmış aslında ve yazarımız aynı şekilde bu kadına aşık olup türkiye'yi terk etmek istememiş.
Hikayede bir noktada kopukluklar vardı kitapta bu kısımları bağdaştıramadım sadece. Loti bir sayfada Aziyade'yi bırakıp gitmeyeceğini söylerken diğer sayfada bir anda gitmeye
Ana karakterimiz Fransız bir subay, Aziyade isimli Çerkez kızına aşık oluyor. Aziyade bir Türk’ün 4 eşinden biri olarak esir alınmış. Kitapta bu aşktan çok İstanbul sokaklarını okuyoruz. Son kısımlarında daha çok bu sevdaya değiniyor yazar. Osmanlı’nın o dönemdeki siyasi, kültürel, sosyolojik yapısını anlatıyor. İstanbul sokakları o kadar güzel ki Türk olsun yabancı olsun herkesin dilinden düşmüyor.
Aslında ben Vatanım Sensin dizisinde Yunan askerin Türk kızına aşkından “Senin uğruna görmezden geldiğim o silahları kendi milletime doğrulttum” repliği üzerine bu tarz bir kitap okumak çok istedim ve biraz araştırınca bir Fransız Subayın Osmanlı kızına sevdasını anlatan bu kitaba denk geldim.
Beni hayal kırıklığına uğrattı diyebilirim çünkü hiç beklediğim gibi değildi, birbirlerine olan aşklarını yazar yansıtamamış gibi hissettim. Ayrıca ana karakterimiz Loti karamsar, tek başına hiçbir şey yapamayan, bir uşağı olmadığı sürece elinden hiçbir şey gelmeyeceğini düşünen çocuk gibi bir yetişkin.
Loti, Aziyade’ye kendi ülkesinden, milletinden vazgeçebilecek kadar aşık.
Fakat dediğim gibi bu aşk tam aktarılamamış gibiydi, havada kalan bir kısım vardı. Puanımı çok düşük vermememin sebebi de Osmanlı’nın kültürüne, İstanbul’a tekrar hayran olabilmemi sağlayan kısımların olması ve sonlara doğru biraz daha aşklarına değinmiş olmasıydı. Belki de bu tarzda okuduğum kitaplar çok daha iyi olmasaydı bu kitabı beğenebilirdim.
Çok beğendiğim, okurken inanılmaz keyif aldığım bir kitaptan bahsetmek istiyorum. Pierre Loti'nin otobiyografik bir kitabı olan Aziyade, İstanbul'un o eski, nostaljik sokaklarında yürütüyor insanı. Çocukluğunu Eyüp sokaklarında geçirmiş birisi olarak Eyüp Camii ve sokaklarının hatıralarını okurken gözümden hep kendi hatıralarım da geçti. Bir adamın üç karısından biri olan müslüman bir kadın Aziyade ile aralarında dillere destan denebilecek kadar derin bir aşk duygusu büyük bir fırtınanın başlangıcı oluyor aslında. Aziyade'nin gerçek isminin Hatice olduğuna dair söylemler okudum biraz araştırınca ama daha detaylı okuma yapmak lazım elbette. Aynı dili konuşmayan ama aynı kalp dilini konuşan iki aşık ve bir çevirmen, ki o çevirmen Loti'nin en güvendiği insan, onların hayatlarının bir kısmına eşlik ediyorsunuz. O dönemin yönetimine, kılık ve kıyafetlerine, toplumsal yaşamlarına ve kültürel yapılarına ışık tutan kitap benim ''keşke daha önceden okusaydım'' dediğim bir kitap oldu. Dili inanılmaz akıcı, sayfaların arasında kaybolup giderken buluyor insan kendini. Defalarca çıktığım Pierre Loti tepesi bile benim için artık çok daha farklı bir anlama sahip.
Aziyade
Okudum bitti. Yazarın kalemi ile ilk defa tanıştım, akıcı bir anlatımı var . Büyük beklentilerle başladığım için bu kitaba açıkçası beklentimi karşılayamadı. Yazar Türkleri yani bizleri o kadar çok sevmiş ki bunu kitapta güzel bir şekilde anlatmış. Bir adamın günlüğünü ve ara ara yazılmış olan mektupları okuyoruz. Mektup kısımları benim en çok sevdiğim kısımlar oldu. Otobiyografi ile kurmaca arasında bir köprü kurmuş yazar.
Loti adında bir İngiliz İstanbul'da yaşıyor. Aziyade ile aşk yaşamaya başlar . Görevi bittiğinde gitmesi gerekir . Aziyade 'yi bırakmak zor olsa da gider. Keşke gitmeseydi dedim....
Evet kimler okudu ?
Aziyade·192 syf.·2023 Okuma Raporları
6/10
2023 68. kitabı
Benzer klasiklerin yanında sönük kaldığını söyleyebilirim. İstanbul'da geçen bir hikaye fakat kurgu çok zayıf kalmış. Dönemin İstanbul u iyi yansıtılmış. Ana karakterler de o yoğun aşk duygsunu veremediler. Okunmasa da olur diyeceğim bir kitap oldu.
Yazar Hakkında
Pierre LotiYazar · 21 kitap
Pierre Loti, asıl adı Louis Marie Julien Viaud, Fransız romancıdır. Pierre Loti isminin yazara, kimi kaynaklara göre öğrencilik yıllarında; kimi kaynaklara göreyse, 1867 yılında yaptığı Okyanusya seferi sırasında, Tahitili yerliler tarafından verildiği söylenir. "Loti", egzotik iklimlerde yetişen egzotik bir çiçeğin ismidir.
1850 yılında Fransa'nın Rochefort kentinde Protestan bir ailenin en küçüğü olarak doğdu. 17 yaşında Fransız Deniz Kuvvetleri'ne girdi. Denizcilik eğitimini tamamladıktan sonra 1881'de yüzbaşı oldu ve ilerleyen yıllarda da terfi ederek albaylığa kadar yükseldi. Ortadoğu ve Uzakdoğu'da bulundu. Bir deniz subayı olarak romanlarında konu ettiği yabancı kültürünü pek çok yer gezerek tanıma fırsatını buldu. Bu yolculuklarında edindiği deneyimlerini ve gözlemlerini daha sonra kitaplarına yansıttı.
1879'da ilk romanı olan ve o dönemin Osmanlı Türkiye'sinden kesitler veren Aziyadé 'nin (Aziyade) yayınlanmasının ardından 1886'da Pécheur d'Islande'la (İzlanda Balıkçısı)'nı yayınladı. Loti, kendini edebiyat çevresine kabul ettirmiş bir yazar oldu. Daha sonraki yıllarda her yıl bir kitabı çıktı ve kitapları geniş kitlelerce okundu. 1891 yılında Fransız Akademisi'ne seçilen yazar 1910 yılında Légion dHonneur nişanını aldı. İzlenimci bir yazar olan Pierre Loti'nin oldukça yalın bir dili vardı. Edebiyattaki bu izlenimciliği kişiliğini de derinden etkiledi. Derin bir umutsuzluğu dile getiren yapıtlarında aşkın yanı sıra ölüm duygusu da geniş yer alıyordu. Bütün bu umutsuzlukla birlikte içinde duyduğu insanlığa karşı şefkat ve acıma duygusunu yapıtlarına yansıttı.
