Böylesi eleştiriler insanları farklı bir öğrenme türüne sahip olmasının mümkün olup olmadığı sorusunu sormaya itmektedir. Paradoksal bir şekilde, aynı insanlar bilgilerini nasıl elde ettiklerini açıklamaları için baskı yapıldığında bu bilgileri okuldan ziyade okul dışında öğrendikleri itirafında bulunacaklardır. Gerçekler hakkındaki bilgileri, yaşamı ve işlerini, arkadaşlarından, televizyondan ya da kitaplardan öğrenmişlerdir. Ya da bu bilgileri bir sokak çetesine ya da bir hastaneye, bir gazeteye, bir muslukçuya ya da bir sigorta bürosuna girebilmek için yapmak zorunda oldukları çıraklık ritüelinden öğrenmiş olabilirler. Okul bağımlılığına karşı bir alternatif olarak insanların öğrenmesini sağlayan bazı yeni araçlar için kamu kaynağını kullanma anlamına gelmemektedir. Daha ziyade, insan ve çevresi arasında eğitim ilişkisinin yeni bir boyutunun meydana getirilmesidir. Bu yaklaşımın gelişmesi için, büyümeye doğru tavırlar, öğrenme, günlük yaşamın niteliği ve yapısı için mevcut araçlar uygun şekilde değiştirilmelidir.