"sırlar da aşklara benzer biraz. paylaştığın kişi, ona senin verdiğin kıymeti vermeyebilir. sen büyüttüğün bir çiçek gibi incitmekten çekinerek ihtimamla sunarsın, karşındaki ağzının kenarıyla teşekkür edip kenara koyar mesela. o zaman anlarsın ki, emanete biçtiğin değer, senin doğurup büyüttüğün, kendi ellerinle yüklediğin hislerin toplamıymış meğer. taptığın tanrının aslında var olmadığını öğrenmek kadar acıklı bir şey bu. yüzleşmek istemediğin için de başkasıyla paylaşmaya korkarsın."