Herkese merhabalar canlarımm harika bir kitap önerisiyle geldimm uzun zamandır okuyamıyorum kitap (yks var her like bir başarılar mesajı ahahah)
Neysem kitap hayran kurguları yazan april ile oyuncu marcus arasında geçiyor aynı zamanda marcusta hayran kurguları yazıyor olaylar gelişiyor işte okuyun canımmm beğendiğim kısımlara gelirsek seni olduğun gibi sevecek biriileri var ve olacak bu fikrin verilmesi çok özeldi birbirlerine zayıflıklarını, kırgınlıklarını acık bir sekilde okumak çok güzeldi.küstükleri kısımda barıstıkları bölüm çok güzeldi sırıtıyordum ahahah bri de kaayyın üzgün olduğunda ne yapıyorsun sorusuna cevabı (müdevasız lavinia stan) seninle konuşuyorum demesiiii...... bayıldımmm her kitapta bende bir sey yapmaya özeniyorum bakalım bir hayran kurguları deneyebilirim ahahh
Kitapla kalın sağlıkla kalın öpüldünüzzz
"Mənim üçün həyat, insanların nə düşündüyünü təxmin etməyə çalışdığım qorxulu bir teatrdan ibarət idi..."
Osamu Dazainin "İnsanlığımı yitirirken" romanını oxumaq, kiminsə gizli gündəliyini oxumaq kimi bir şeydir.
Osamu Dazainin avtobioqrafik xarakter daşıyan bu şedevri, baş qəhrəman Yozo vasitəsilə bizə cəmiyyətin ritminə ayaq uydura bilməyən, "normal" insan maskası taxmaqdan yorulan bir ruhun intiharını anladır.
Yozo uşaqlığından bəri insanları anlaya bilmir, onlardan qorxur və bu qorxunu gizlətmək üçün "təlxək" rolunu oynayır. Amma taxdığı maskalar onu xilas etmir, əksinə, özünə yadlaşdırır. Kitab boyunca bir insanın addım-addım öz ləyaqətini, ümidini və ən nəhayət, "insanlığını" necə itirdiyinin şahidi oluruq.
Bu əsər xoşbəxt sonluq və ya təsəlli vəd etmir. Əksinə, cəmiyyətin ikiüzlülüyünü və fərdin bu ikiüzlülük qarşısındakı çarəsizliyini soyuq bir şəkildə üzümüzə vurur.
Əgər insan psixologiyasının ən qaranlıq tərəfləri ilə üzbəüz gəlməyə hazırsınızsa, mütləq oxumalısınız.
Bu əsərdə biz həm fəlsəfə, həm də romantika görürük. Filmlərin şablonu, həyatımızda bir ümid axtardığımız ruh ekizi söhbəti burdan çıxıbmış.Aristofanın dilindən deyilən mifə görə 2500 il əvvəl insanlar bütöv varlıqlar imiş, lakin tanrılar tərəfindən cəzalandırılaraq iki yerə bölünüblər. O vaxtdan bəri hər birimiz dünyada öz saf, itirilmiş digər yarımızı axtarırıq. Zaman keçir, əsrlər dəyişir, bəlkə sevgi də öz köhnə mahiyyətini itirir, amma insanın o bütövləşmək arzusu heç vaxt bitmir. Çünki dövrümüzdə alternativlər çoxalır.
Bəs eşq həqiqətən nədir? Sizin ruh ekiziniz olan, xarakteri sizə tam uyğun gələn birinə bəslənən o ali duyğular, yoxsa sadəcə zahiri gözəlliyinə valeh olduğunuz insana qarşı duyulan keçici bir ehtiras¿
564.jpg){kind=small}
Giyinik otuz şilin, soyunuk iki gine.
Puan vermedi
Sir Vidiadhar Surajprasad Naipaul (1932-2018), Trinidad ve Tobago doğumlu, Britanyalı kurgu ve kurgu olmayan İngilizce eserler yazarıdır. Trinidad'da geçen erken dönem komik romanları, genişleyen dünyadaki yabancılaşmaya dair kasvetli romanları ve ihtiyatlı yaşam ve seyahat günlükleriyle tanınır. Çoğunlukla beğenilen, ancak bazen tartışmalara yol açan düzyazılar yazdı. Elli yılda otuzdan fazla kitap yayımladı.
Yazar Nobel ödülü almış ve 2010 da ülkemize İstanbul'un kültür başkenti olması münasebetiyle davet edilmiş ülkede ki yönetimi beğenmediğini dile getirerek bu daveti reddetmiş.
Uzun bir günlük gibi konular birbiriyle alakasız şekilde,kolay kavranamayan bir metin. Anlatıcının parçalı, zamanlar arasında sıçrayan dili başta bir dağınıklık hissi uyandırıyor, Dil kolay akıcı, sanki karşısındaki arakadaşına içini döküyor. Sömürgecilik sonrası dönemde kimlik bunalımı yaşayan Karayipli bir Hintlinin, sömürgeci kültürleri ve modern dünya düzenini "taklit etmeye" çalışırken kendi yalnızlığı ve kaosunda kayboluşunu anlatıyor.
Güven ihtiyacı sürekliydi. İşe sık sık fahişeleri ziyaret ederek başladım. Bunu sadece içgüdülerim önermiyordu, okuduklarımdan da etkilenmiştim. Bu kadınların sundukları şeylerin müptelası olmuştum; az ya da çok zevk, korkunun yarattığı o ani tahrik ve ardından da bunun çabucak harcanışı. Ama bu grotesk(tuhaf-abartılı) bir işti; en az grotesk yanı da sözlük anlamıydı. Kişisel hizmet, cezalandırma, hükmetme, giyinik otuz şilin, soyunuk iki gine. (Beğenmedim kadınları aşağılıyor)(Syf.40)
Churchill'i politik başarısızlıktan kurtar mak için bir dünya savaşı gerekmiştir. Oysa gerçek poli tikacı, yetenek ve kusursuzluğu yalnızca başarıda bulur. Yetenekleri ona aniden gelir. Başka zaman kötü, denge siz ve güçsüz olan o, artık cömertliğin, uzlaşmacılığın ve
Yani güzel gidiyor, biraz ana konuya geç girdik ama belki ikinci kısmı daha iyi anlamamız içindir bilmiyorum, onu bitirince düzgün bri şekilde yaparım artık ve bu Rodya'yı anlayamıyorum, yakında çıkar kokusu
Hekayəmizin baş qəhrəmanı Rudolf adında orta yaşlarında bir kişidir. Rudolf böyük bir musiqi heyranıdır. Ona musiqini sevdirənlərdən biri isə onun sevimli bəstəkarı Mendelson Bartolddur. Hekayə də məhz, Rudolfun, Mendelson Bartold haqqında kitab yazmaq istəməsi ilə başlayır. Lakin Rudolf nə qədər çabalasa da, tək bir cümlə belə yaza bilmir. Rufolf düşünür ki, onun bu əsəri ərsəyə gətirməsin də, bir çox problem var, məsələn ilk olaraq onun bacısı. Rudolfun bacısı ilə arası uşaqlıqdan bəri yaxşı deyil. Buna əsas səbəb, Rudolfun bacısının daima onun əməllərini və məqsədlərini ələ salması idi. Onun bu əsəri yazmasındaki digər bir əsas əngəldə, Rudolfun ağciyər xəstəliyindən əziyyət çəkməsi idi. Rudolf bu səbəbdən evi gec-gec tərk edir və müxtəlif dərmanlar qəbul edir. O tez-tez öz həyatından şikayətlənir. Günlərin bir günü, Rudolfun bacısı səyahətə çıxmağa qərar verir. Beləliklə Rudolf nəhayət evdə tək qalıb, öz kitabını bitirə biləcəyini düşünür. Əsas hekayədə məhz buradan başlanır. Biz əsərin ilk 100 səhifəsində Rudolfun daxili monoloqlarına və yaşadığı mənəvi böhranlara şahid oluruq. Bəzən hətta bu böhranlar o həddə çatır ki, Rudolf öz canına qıymaq istəyir. Əsərin son 40 səhifəsi isə Rudolfun təsadüfən tanış olduğu xanım Hart'dan və onun həyatından bəhs edir. Bu hissə həm Rudolfun xarakter inkişafında, həm də əsərin gedişatında mühim rol oynayır. Əsərin bu hissəsini qısaca bu cümlələrlə izah etmək olar, “Bəlkə də şikayət etdiyiniz həyat, bir başqasının xəyalıdır...”
