O zamanlar insanlar, daha iyiydiler denemez, kim bilir,ama daha başkaydılar. Belki de kuşları daha çok seviyodurlar. Belki de yürekleri yufka, daha acımayla,daha sevgiyle doluydular. Belki de doğaya daha yakındılar,kim bilir...
Remzi bey tanımadığı insandan, tanımadığı yerden korkardı. Kim bilir, bir insanın iyilik mi kötülük mü, dostluk mu düşmanlık mı düşündüğünü şöyle yüzüne bakınca, kim bilir? Tanışmadan, konuşup görüşmeden bir insan korkuludur. Başka bir şeydir. Yani herhangi bir şeydir. Konuşup görüşüncedir ki işte o zaman insan insan olur.