"Ama nasıl işlerse işlesin bu süreç, ister kelimelerle tarif edilemez olsun, isterse akla mantığa sığmaz olsun, ben unutmayı hatırladığımdan eminim, unutma benim bütün hatırladıklarımı silip atsa bile."
"İşte, ya Rab, burada zorlanıyorum ve kendi varlığımı kavramakta zorlanıyorum. Kendi kendime zorluklarla dolu, ter dökülüp emek harcanan bir toprak haline geldim. Çünkü şu an üzerinde çalıştığım konu göğün kuşaklarını araştırmaya benzemiyor, yıldızlar arasındaki mesafeyi ölçmüyoruz ya da dünyanın boşlukta nasıl dengede durduğunu da incelemiyoruz. Araştırma konum hatırlayan bir varlık olarak ben, zihin sahibi bir varlık olarak ben, kendimim."
"UFO'lar görüyoruz, bağlantılar kuruyoruz, ruh çağırıyoruz, beden dışı deneyimler yaşıyoruz, geçmiş hayatlarımızı sorguluyoruz... tüm bu tuhaf fikirleri bilimsel bir kalıba uyduruyorlar, ama hepsi de düpedüz mantıksızlık. Yalnız, azap çeken, kendi aydınlanmasının ve teknolojiden bağımsız herhangi bir şeyin olabilirliğini kabul edemeyişinin esiri olmuş modern ruhların çaresiz yakarışları."
Sayfa 387 - Camerlengo Carlo Ventresca (kurgusal karakter)·Kitabı okudu