24 günde anca bitirebildiğim canım ciğerim Sarah’nın kitabıyla geldim bugün.
Yazarı ne kadar çok sevsem de kitap ne yazık ki aynı sevgide ilerlemedi. Konusuna rahatça ulaşabileceğiniz için direkt yorumuma geçeceğim.
️
Sarah’cığım, bu ne uzayan bir konuydu böyle? Tüm kitap boyunca, final hariç, çarpıcı tek bir an bile hatırlamıyorum desem yalan olmaz.
Bryce ve Hunt arasındaki çekim bu kitapta bana çok sığ geldi. Acotar serisinde işlenen “Eş Bağı” konusu o kadar üstünkörü bağlandı ki, Bryce ve Hunt için gerçekten “birbirleri için yaratılmışlar” diyemedim.
Bir de Danika’nın bitmeyen gizemi… Artık konu uzamaktan sakızlaştı. Sürekli yeni bir şey öğreniyorduk ama hiçbiri yeterince çarpıcı değildi nazarımca. Üstelik Danika’nın Bryce’ın dibinde olup ondan bu kadar çok şey gizlemesi, ikisi arasında sürekli yüceltilen dostluğu sorgulamama neden oldu. Bir noktadan sonra ya o kadar yakın değillerdi ya da Danika öyle düşünmüyordu dedim.
Hikâye sürekli bir ağızdan diğerine zıplayıp durdu. Bir paragrafta Hunt’ın bakış açısından başlıyorum, paragraf bittiğinde kendimi başka bir karakterin içinde buluyorum. Bu geçişler okur olarak gözüme fazlasıyla battı.
Ruhn ve Gün hakkındaki sürpriz bana sürpriz olmadı çünkü olayı önceden yakalamıştım. Asıl Harpy olsaydı benim için bomba etkisi yaratırdı.
Benim için zor bir okumaydı. Üstelik yazarın dilini bu kadar severken bu hikâyenin beni içine alamaması daha da üzücü oldu. Karakterleri adım atmaya iten o içgüdüyü ben kendimde bulamadım.
Üçüncü kitabı da bir an evvel okumalıyım. Çünkü ACOTAR geleceeeeek. Ama nasıl yapacağım bilmiyorum?
Addio…
Agatha’nın bu kitabı, bence en iyilerinden biriydi. Kimin katil olduğuna inandığımız fikirlerin sık değişmesini seviyorum.
Evet katil bu kişiymiş bunlar da kanıtı derken, 2 sayfa sonra başka kanıtlarla başka kişinin katil çıkması ve bunun tekrarlanması. çok iyi. Ayrıca ilk bulunan kanıtların da mantıklı bir düzlemde çürütülmesi Yazarı seven okuyucularının, kesinlikle okuması gereken kitaplarından.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Önce flört ediyoruz, sonra nefret ediyoruz ama birbirimizi aklımızdan çıkaramıyoruz... Bryce çok atılgan kafasına koyduğu şeyin peşinden koşan ve asla vazgeçmeyen bir kadın. Bir muhabirden beklenen her şeyi karşılıyor. Tehlikeli de olsa ısrarcı bir şekilde her şeye burnunu sokmak gibi. Ve Dash'in babasının soruşturması hakkında bu kadar kesin hükümlü davranıp emin olmadan gazeteye bastırması biraz tartışılır. Gerçeklik payı yüksek bu arada ama Bryce'in bu kadar heyecanlı davranmasını istemezdim jfjf Bir de kadında hoşuma gitmeyen tek şey iradesiz olması kdkdk Hem cinsel olarak hem duygusal olarak. Ya bu adam seni ihbar etti biraz süründürseydin ya jdjd İlişkileri başlarda çok hızlı gelişti zaten çünkü ilk görüşte birbirlerine çekildiler. Duygular sonradan gelişti. Kadını sevsem de adama başlarda gıcık oldum hatta ısınamam diyordum. Ama güzel toparladı. Merak unsuru da çok iyiydi. Kitap çok akıcı bu arada kalın olmasına rağmen şipşak bitti ve genel olarak beğendim. Seri altı kitap sanırım hemen ikinci kitabı okumaya çalışacağım. Seri daha da güzelleşecek bence.
Birinci Dünya Savaşı’nın son dönemlerinde İngiltere kırsalında geçiyordu olaylar.
Erkeklerin çoğu savaşa gitmiş, birçogunun ölüm haberi, bir kısmının da fiziksel ve psikolojik olarak yaralı bedeni dönmüştü geriye. Bu nedenle oluşan işgücü kaybını telafi ederek tarımsal üretimi sürdürmek ve yiyecek sıkıntısını önlemek için, tarla, bahçe, hayvancılık işlerini yapmak üzere Kara Kadınları Ordusu kurmuştu İngilizler. Geride kalan kadınların bir kısmı, cephede ve hastanelerde hemşirelik yaparken, bir kısmı da bu kara kadınları ordusuna katılarak destek vermeye çalışıyorlardı ülkelerine.
Kitabımızın kahramanı Emily Bryce da bu kara kadın ordusunun üyelerinden biriydi. Emily, babasının yargıc olması nedeniyle orta sınıf bir ailede yetismiş, o zamanlarda kadınlar için üstün bir özellik olarak görülen, eğitimli bir genç kızdı. Ailesi sosyeteden uygun bir damat adayı arasa da, evlerinin yakınındaki hastanede tanıştığı Avusturalyalı pilot Robbie Kerr’le tanışması, ailesinin bu konudaki tüm planlarını bozacaktı. Robbie’nin yaşadıkları yerden farklı bir yerdeki hastaneye naklinden kısa bir süre sonra yirmi birinci yaşını dolduran Emily de, hem ailesinin baskısından kurtulmak, hem Robbie’den ayrılmamak, hem de ülkesine hizmet etmek için katılmıştı Kadınlardan oluşan kara ordusuna.
Bu Ordu’da şartlar çetindi. Emily gibi fiziksel çalışmaya alışkın olmayanlara göre daha da zorluydu üstelik. Ama, inatçı, kararlı ve aşık bir Emily Bryce’ı vazgeçiremeyecekti yolundan tüm bu zorluklar. Ailesinin kendisini reddetmekle tehdit etmesi ve Robbie’nin iyileşip savaşa geri dönmesi de Emily’nin bu orduya daha sıkı sarılmasını sağlayacaktı. Asıl ailesini kaybetmiş gibi hissetse de, Ordu’da tanışıp tüm zamanını birlikte geçirdiği başta Daisy ve Alice olmak üzere, Maud, Bayan Anson, Maureen, hatta
İlk kitabın yorumuna baktıysanız ortaya çıkan bir üvey kız kardeş ve sessiz adamımız Isaiah var demiştim. Kitap bu ikisinin kitabı ama tabi ilk kitaptaki karakterlerde var, çünkü çözülmemiş bir olay var.
Genevieve'in annesi bir otelde ölü bulunuyor ve katili de eski motor kulübü başkanı, ilk kitaptaki Dash'in babası Draven sanılıyordu. Daha bunu tam anlamıyla kanıtlayamazlarken de Bryce ve Genevieve'in kaçırılmasıyla işlerin boyutu değişiyordu. Kaçırıldıkları ormana onları kurtarmaya gittiklerinde bişiler oldu. Dash Bryce'ı kurtarırken, kulübeye kaçan Genevieve'i de Isaiah kurtardı ama ne kurtarma adam öldürmeli, sonra da kulübeyi yakmalı. Kulübede nerdeyse tecavüze uğrayacak olan Genevieve'i kurtaran Isaiah zaten geçmişte hapis yattığı ve tekrar içeri girmekten korktuğu için yasalar karşısında güçlü olabilmeleri adına Genevieve'in teklifiyle pat diye evlenirler. Ee tabi bu habere herkes şok. O gün ormanda olanları da kimseye anlatmadıkları için herkes doğal olarak şaşkın. Tamirhane üzerindeki küçücük dairede yaşamaya başladıkları zamanda hayatlarında her şey değişmeye başlar.
Genevieve; annesinin ölümünü hala atlatamazken, hiç tanımadığı bir babası ortaya çıkmışken üstüne bir de Dash'ın ona olan ters davranışlarıyla mücadele ederken bir yandan da hala ne annesinin katili ne de onları kaçıran kişi bulunmuştur, yani hala tehlikededirler ve yavaş yavaşta kocasına aşık oluyodur.
İnanın Genevieve çok cesur özellikle Isaiah'a göre. İçten konuşmalariyla beni bitirdi ve bana göre çok pasif kaldı. Onun da geçmişinde yaşadığı acı bir olay kendini suçlamasına sebep olmuş bunu anlatana kadar zaten kitabın sonuna geldik gerçekten dhhfhdhd. Ama o da kendine olan inançsızlığını, güvensizliğini Genevieve ile kırdı çünkü o da karısına aşık oldu artık. Tam aralarında her şey
Agatha Christie’nin 1936 yılında yazdığı Briç Masasında Cinayet, okurken sürekli “Tamam katili buldum galiba…” deyip birkaç sayfa sonra fikrimi değiştirdiğim bir kitap oldu. Bir ara benim için herkes katildi gerçekten…
Kitapta Bay Shaitana adlı gizemli ve zengin bir adam evinde bir briç partisi düzenliyor. Ama bu sıradan bir davet olmuyor tabii… Çünkü gecenin sonunda ev sahibi Bay Shaitana öldürülüyor ve briç masasındaki dört kişi; Bayan Lorrimer, Anne Meredith, Geoffrey Roberts ve Binbaşı Despard şüpheli hâline geliyor.
Kitapta Hercule Poirot, Müfettiş Battle, Albay Race ve Ariadne Oliver birlikte olayı çözmeye çalışıyor. Açıkçası bu kadar farklı soruşturmacının aynı kitapta olması çok hoşuma gitti. Bir de kitaptaki, polisiye kitaplar yazan kadın yazar Ariadne Oliver karakterini çok sevdim. Agatha Christie’nin bu kadın karakter üzerinden kendi bazı kitaplarına göndermeler yapması çok hoşuma gitti. Eğer o bahsedilen kitapları, Briç Masasında Cinayet kitabını okumadan önce okuduysanız o küçük nükteleri hemen farkediyorsunuz ve yüzünüzde tatlı bir tebessüm oluşuyor. En azından benim öyle oldu.
Agatha Christie’nin dili her zamanki gibi çok akıcıydı. Sayfalar hızlı ilerledi ama aynı zamanda sürekli ipucu verdiği için dikkatli okumak gerekiyor bence. Sürekli “Aman bir şeyi kaçırmayayım” hissiyle okudum. Ben kitap boyunca sürekli değişik değişik teoriler kurdum ama yine ters köşe oldum.
Polisiye sevenlere kesinlikle öneririm. Özellikle kapalı ortam gizemi, bol şüpheli karakter ve zekice kurgulanmış olayları seviyorsanız bu kitap tam o hissi veriyor.